Vjay's club

2007-02-16T14:41:00.000+02:00

Εδώ, εδώ http://vjspyros.blogspot.com/!!!!

Που πας;;;; Μύγδαλα!!

2007-02-15T12:37:00.000+02:00

ΓΗΡΑΣΚΩ ΑΕΙ ΑΝΑΘΕΩΡΩΝ...

το καινούριο Blog - God is a VJ - βρίσκεται εδώ

You left me blogless for five bloody days

2007-02-14T19:41:00.000+02:00

Ως γνωστόν, κάθε μεταβατική φάση έχει κι ένα κόστος. Δυστυχώς μου έτυχε εμένα (και μερικών ακόμα εκατοντάδων χιλιάδων χρηστών) να πληρώσω τα σπασμένα του migration του Blogger στην καινούρια του φάση. Με ποιο τρόπο; Στερώντας μου το ίδιο μου το blog από την περασμένη Παρασκευή. (Κατηγωρώ την Ελισσάβετ Νικολάου... - ώπα λάθος, αυτό είναι από τον "Κατήφορο").

UPD: Αν αντιμετωπίζετε ή αντιμετωπίσατε το ίδιο πρόβλημα, δοκιμάστε να σβήσετε όλα τα cookies από τον browser και να βάλετε και καμμιά σκουπίτσα στην cache (κι άμα δουλέψει σφυρίχτε μου κλέφτικα). Για εμένα το σύστημα δούλεψε όταν πληκτρολόγησα - έχοντας κάνει όλα τα παραπάνω - "beta.blogger.com". (whatever!)

Spam-Spamity-Spam

2007-02-05T12:59:00.000+02:00

Σορι για το word verification, αλλά δεν πάει άλλο με τα ελεύθερα comments. Τα κράτησα ορθάνοιχτα 2 χρόνια, αλλά τις τελευταίες μέρες έχει ξεφύγει η κατάσταση με το σκουπιδιαριό στα comments των posts 1 χρόνου και βάλε και κατ' επέπκταση του inbox μου.

(piss of spammer)

TGI

2007-02-02T13:29:00.000+02:00

Yo, satelite, scan this!

* Όμορφα πέφτουν τα σύννεφα πάνω στη σκευρωμένη πρωτεύουσα και κάποιες ανάστατες ψυχές αποζητούν το χειμερινό state of mind (ακόμα!).

* So you dance. Can you think? Λυπηρό το σόου με τις γερασμένες μαριονέτες να κρίνουν (βιώνοντας ταυτόχρονα σιελόρροια) τα 17χρονα λαστιχένια αγόρια και κορίτσια με τα εξίσου λαστιχένια όνειρα.

* Στο γραφείο πολλά ζευγάρια μάτια σκανάρουν το χώρο και διασταυρώνονται κοιτώντας πάνω από τις οθόνες. Τι κάνετε μωρέ; Πίσω στο φωτεινό σας τετράγωνο! Obey!

MixAfrique

2007-01-31T11:44:00.000+02:00

Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο τρόπο να ξεκινήσει μια Τετάρτη στο γραφείο. Πατάς το play στο αγαπημένο σου player και τα αυτιά πλημμυρίζουν από ήχους και χρώματα. Προσπερνώντας το φολκλόρ σου έρχονται μυρωδιές από suk που δεν έχεις επισκεφθεί ποτέ. Ένα απέραντο συναισθηματικό sharing. Έρημοι, Σαβάνες, γυναίκες με πολύχρωμα ρούχα και αυτή η πρωτόγονη οικεία εντύπωση ότι ακούς τον ήχο της ρίζας.

Μιξ λιστ:
1. 37mph - All In The Name Of Fun ( South Africa )
2. Tuks – Clap ( South Africa )
3. Xplastaz - Msimu Kwa Msimu (Tanzania)
4. Peter Miles - Owango RMX ( Uganda )
5. Awadi - Stoppez les criminels feat. Tiken Jah Fakoli ( Senegal )
6. 994 Crew - Bad Boy ( Mauritania )
7. Unathi - Sgubhu Sam’ ( South Africa )
8. Abass - Zibi zibi zaba ( Senegal )

Εδώ και γρήγορα!

Ά ρε Ghislain τι μας έκανες πρωί-πρωί!

Crossing the Third Hand

2007-01-28T17:00:00.000+02:00

Εντελώς συμπτωματικά εχθές το βράδυ ο φίλος μου ο Νικος, μου έφερε ένα DVD με τη δισκογραφία του RJD2. Ευκαιρία να τα έχω μαζεμένα όλα σε ένα (νοικοκυρεμένα!), σκέφτηκα, ενώ ακούγαμε ένα σύντομο pick'n'mix από τα κομμάτια του.

Και σήμερα διαβάζω αυτό.

Με δηλώσεις του τύπου: "I've gone rap free in 2006" και "I'm a folk musician at the end of the day" ο ευρηματικός DJ και παραγωγός έφυγε από την Def Jux για την XL Recordings, με έναν καινούριο δίσκο που απέχει παρασάγγας από ό,τι έχει δημιουργήσει μέχρι τώρα. Ένα δίσκο παράξενο, ιδιαίτερο σαν τριπάκι και, εντέλει, surprising.

Όχι τόσο surprising, βέβαια, είναι το γεγονός ότι το "Third Hand" διέρρευσε στα p2p και στους trackers από τις 18 Ιανουαρίου, ενώ η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του είναι η 6η Μαρτίου.

Έχοντας στο ένα χέρι, πάντως, το Third Hand και στο άλλο το The Outsider του DJ Shadow συμπεραίνω ότι αυτό το κομμάτι της Αμερικάνικης μουσικής βρίσκεται σε μια αμφισβήτηση και εκ νέου αναζήτηση της ταυτότητάς του, πάντα με δεδομένη την κατάσταση στο industry αλλά και στη δημιουργική διαδικασία καθαυτή.

"...Lord have mercy on these old fools" (στίχος από το "Have Mercy").

illustration by: Mark Sgarbossa.

A Week Ago

2007-01-27T19:15:00.000+02:00

H Εισαγωγή του live των Expert Medicine στο Planet Music, Σάββατο 20.01.2007.

Visuals by VJ_Spyros & Paul

Σαρκοφάγος

2007-01-26T17:18:00.000+02:00

Το βαγονάκι του μετρό πατινάρει και λικνίζεται προς το κέντρο. Στο παράθυρο το καλύτερο VJ σετ του κόσμου με τη βοήθεια του hangover. Eλαφρά τη καρδία κάνω ζάπινγκ στις ζωές των επιβατών. Ο κυριούλης, η πενηντάρα, το τσιγγανάκι που κοιτάζει με απορία τον κόσμο από την αγκαλιά της μαμάς του.

Αναδύομαι στην Πλατεία Συντάγματος σαν μούμια που ζωντάνεψε και σηκώθηκε από τη σαρκοφάγο της. Τη σαρκοφάγο των προαστίων.

Αργότερα επιστρέφω σε αυτή, αλλά με καλύτερη διάθεση.

Δεν τη βλέπω πια.

Mplogz

2007-01-23T13:57:00.000+02:00

Blogs, Μπλόξ, Blogξ, ΜΠΛΟΓΚζ, βλογσ, γλόμπζ, mploγξ, μπλογξ, bλogks, μπόλοξ...

The Aftermath

2007-01-22T14:45:00.001+02:00

Photo: N. Ordolis

Στα live τεστάρονται οι αντοχές όλων, όρατών τε πάντων και αοράτων, εμψύχων τε πάντων και αψύχων.

Κυρίως όμως τεστράρονται τα νευρικά συστήματα. Τόσο στα προεόρτια όσο και στα μεθεόρτια.

[Παρ΄ όλες τις δυσχέρειες στην προβολή (θέση οθόνης, μέγεθος, πρηξαρχίδης τεχνικός), η βοήθεια του Paul ήταν παραπάνω από πολύτιμη!]

Έτσι, αν και όλα τα προ- μας έδειχναν τις άγριες διαθέσεις τους (εώς και λίγο πριν ξεκινήσει το live), τα μετα- μας 'γλύκαναν' ποικιλοτρόπως.

EXPERTS hit the town

2007-01-18T15:10:00.000+02:00

@#$%&!@$%$@#%

Timbaaaaaaa

2007-01-16T16:48:00.000+02:00

Έχει λάβει μέχρι στιγμής 976 comments του τύπου "It's a ripoff alright", αλλά και "This just proves that lying does get you ahead in life...kids dont do do drugs!" και βέβαια το μνημειώδες "to be honest, I just dont give a sh*t"!.

Το videάκι που ανέβηκε στο Youtube, υποστηρίζει με αληθοφάνεια (μέχρι... αποδείξεως -ή settlement- του εναντίου) ότι το τραγούδι "Do It" που ερμηνεύει η Nelly Furtado στο L.P. "Loose" και έχει γράψει ο 'πολύς' Timbaland, είναι τόσο, μα τόσο κλεμμένο!

Στην μπασογραμμή δεν είναι τόσο ξεκάθαρο... στη μελωδική γραμμή όμως, τραγωδία!

EXPERT MEDICINE live

2007-01-15T12:28:00.000+02:00

Visuals by VJ_Spyros :-)

Λαβ εντ Ρόκετς

2007-01-12T17:00:00.000+02:00

Με ευχές για ένα υπέροχο σουκού, το Vjay's Club επιστρέφει στα παρασκευιάτικα treats του, προσφέροντας σε όσους και όσες δεν τα έχουν κατεβάσει ήδη, το link προς τα εξαισιότερα mash-ups του 2006 (τι είναι καλύτερο και τι χειρότερο; αλλά τεσπά) με 21 (+10) διαμάντια έτοιμα για κατέβασμα (+ artwork) από το μεγαλύτερο mashup πάρτυ του κόσμου:

Το Bootie!

(σορρυ για τους λάτρεις του stithous - χεχε λογοπαίγνιο!)

Stereo-fucking-Types

2007-01-11T23:24:00.000+02:00

Τμήμα ολοσέλιδης έντυπης καταχώρησης για software που κατασκοπεύει υπαλλήλους εταιρειών, στο Αμερικάνικο περιοδικό PCmag, τεύχος Φεβρουαρίου 2007!

Viva Miyamoto!

2007-01-11T15:39:00.000+02:00

Ο Shigeru Miyamoto είναι ένας από τους πατεράδες του σύγχρονου gaming. Είναι ο Ιάπωνας game designer που δημιούργησε τα παιχνίδια Mario, Donkey Kong, The Legend of Zelda, Star Fox και τους αντίστοιχους χαρακτήρες τους. Είναι ο Senior marketing director της Nintendo.

Είναι επίσης ηθικός αυτουργός για τον χαρακτηρισμό μου ως "μεγαλόμικρος", επειδή με "ψήνει" το Wii! :-(

image by: Think Geek

Reporting live from Hamster_wheel

2007-01-11T12:10:00.000+02:00

11/1, Χάμστεργουιλ, του ανταποκριτού μας.

[...]Οι επιστήμονες έχουν βρει μια σειρά λόγων για τους οποίους οι άνθρωποι επιμένουν να ασκούν τις κακές τους συνήθειες, αγνοώντας τις συνέπειες που μπορεί να έχουν αυτές.

Ανάμεσα σε αυτούς τους λόγους είναι και οι παρακάτω:

Το έμφυτο ένστικτο του ανθρώπου για απείθεια
Η ανάγκη για την αποδοχή από την κοινωνία
Η ανικανότητα για την κατανόηση του κινδύνου
Η εγωιστική άποψη για τον κόσμο και η ικανότητα της εκλογίκευσης των ανθυγιεινών συνήθειων.
Η γενετική προδιάθεση στον εθισμό

Κάποιος θα πίστευε ότι οι άνθρωποι επιθυμούν την καταστροφή τους και όχι την αθανασία.[...]

'Ισως αδυνατώ να κατανοήσω το βαθύτερο νόημα του να ξοδεύονται πολλά χρήματα σε αυτές, αλλά έλεος πια με τις ψυχομετρικές/μπιχεβιοριστικές έρευνες. Εκτός των άλλων ιδεολογικών ιδιοτήτων που θα μπορούσε να τους προσάψει κανείς (όχι με πολλή αγάπη) αυτού του τύπου οι μελέτες και η διατύπωση των συμπερασμάτων τους είναι τόσο... last millenium. Τόσο μπαγιάτικες.

Ή, όπως επισημαίνει ένας από τους σχολιαστές του άρθρου - o thanasis2 -, "Καλύτερα να κάνουν καμιά έρευνα για το γιατί οι κοινωνίες δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αφεντικά. Που είναι η πιο βλαβερή συνήθεια."

i_WANT

2007-01-10T02:09:00.000+02:00

Aυτό το πράγμα που ανακοινώθηκε πανηγυρικά (στις 9:43am - γεια σου Internet με τα ωραία σου), είναι ένα "εργαλείο του Σατανά" που έχει desirability level στο Θεό. Οξύμωρο; Αμβλύμωρο; Όχι. Απλά apple!

(APPLause)

monitor this!

2007-01-09T16:55:00.000+02:00

Horsemouth:
I-man serve Selassie I continually. No matter what the weak heart say. And I know that I & I is like a tree, plant by the river of water, and not even the dog that piss against the wall of Babylon shall escape this judgment. For I & I know that all of the youth shall witness the day that Babylon shall fall!

Με κίνδυνο να καταντήσω γραφικός με τη reggae φιλολογία, νομίζω ότι άν κανείς θα ήθελε ποτέ να δει οπτικοποιημένη την -οποιαδήποτε- αντίληψη που έχει για την Τζαμαϊκάνικη μουσική, θα πρέπει να ανατρέξει σε αυτή την ταινία!
(και σε αυτό το review)

Είναι το Rockers (1978) του Theodoros Bafaloukos, ο οποίος...
...responded to Jamaica's siren call all the way over in Greece and came to the island to make this 1977 movie about a band of Rasta men/Robin Hoods getting their own back at the expense of those perennial bloodsuckers, the "uptown top rankings", as men of money and position are called in Jamaica.

Calling Vembo

2007-01-05T10:33:00.000+02:00

Α ρε Ελληνάρα μαρεκτίαρ!

Σου λέει, οι άλλοι βάζουν τον καταναλωτή (read "κοσμάκη") να απομνημονεύει 2 νουμεράκια (11-8-88 ή 11-8-80 ή 11-8-50 με τα ανάλογα τεχνάσματα πολλαπλασιασμού, τζινγκλ ή συνειρμού με σίριαλ των 70s) και με δεδομένα τα 3 πρώτα νούμερα.

Εγώ θα βάλω τέσσερα, χωρίς τεχνάσματα και αηδίες (που κοστίζουν και μια βαποριά λεφτά)!

Ποιος αριθμός έχει γίνει tattoo στο μυαλό κάθε 'Ελληνα;

1-1453 με μουσική υπόκρουση Γαϊτάνο να ψάλλει το "Τη Υπερμάχω".
...μπαααα, οι Έλληνες γουστάρουν παρελθόν και τέτοια αλλά αυτό είναι τουματσίλα (too much-ίλα), ειδικά για τους ανιστόρητους.

1-1940 με soundtrack τη Σοφία Βέμπο και το "Παιδιά της Ελλάδος, παιδιάααα".
...μπαααα, με πρόλαβε ο Πρέκας, μη μας πούνε και γραφικούς.

1-1973 με Φαραντούρη και "Ένα το χελιδόνι"!
...μπααα, θα χάσουμε μεγάλη μερίδα των καταναλωτών, ειδικά στη Λακωνία.

Μάγκες το βρήκα!

Το 1821! Κοτσάρω και τον άσο μπροστά, βάζω ένα πάμφθηνο γραφικό του κώλου και κανα κλαρίνο (ποιος τον γαμεί το διαφημιστή;) και τους τα πήραμε τα σώβρακα!

Them posh toys

2007-01-04T11:17:00.000+02:00

Στην προσπάθεια για τον "εκδημοκρατισμό" των διαστημικών πτήσεων, μπήκε και ο Τζέφ Μπέζος του Amazon. Το πρόγραμμα ονομάζεται Blue Origin, (δείτε φωτογραφίες και video από το πρώτο πείραμα κάπου στα μέσα Νοέμβρη με συνοδευτικό κείμενο του ιδίου του Bezos), ενώ το πρώτο διαστημικό σκάφος κάθετης εκτόξευσης και προσεδάφισης βαφτίστηκε Goddard.(?)
Μάλιστα, εάν τυχόν έχετε και πτυχίο propulsion engineer ή διαθέτετε εμπειρία σε turbomachinery engineering, μπορεί αυτή να είναι η επαγγελματική ευκαιρία που πάντα περιμένατε.

via boingboing

Crossing the Third Hand

2007-01-01T17:07:00.000+02:00

Εντελώς συμπτωματικά εχθές το βράδυ ο φίλος μου ο Νικος, μου έφερε ένα DVD με τη δισκογραφία του RJD2. Ευκαιρία να τα έχω μαζεμένα όλα σε ένα, σκέφτηκα, ενώ ακούγαμε ένα σύντομο pick'n'mix από τα κομμάτια του.
Και σήμερα διαβάζω αυτό.

Με δηλώσεις του τύπου: "I've gone rap free in 2006" και "I'm a folk musician at the end of the day" ο ευρυματικός DJ και παραγωγός έφυγε από την Def Jux για την XL Recordings, με έναν καινούριο δίσκο που απέχει παρασάγγας από ό,τι έχει δημιουργήσει μέχρι τώρα. Ένα δίσκο παράξενο, ιδιαίτερο σαν τριπάκι. Eντέλει surprising σαν φάρσα.

Όχι τόσο surprising, βέβαια, είναι το γεγονός ότι η ηχογράφηση διέρρευσε από τις 18 Ιανουαρίου στα p2p και στα trackers, ενώ επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας είναι 6 Μαρτίου.

Έχοντας αυτό από τη μια μεριά και το "The Outsider" του DJ Shadow από την άλλη, συμπεραίνω, ότι αυτό το κομμάτι της Αμερικάνικης μουσικής, με τα δεδομένα που ισχύουν στο industry αλλά και τη δημιουργική της διαδικασία καθαυτή, βρίσκεται σε μια εκ νέου αμφισβήτηση και αναζήτηση της ταυτότητάς της.

illustration by: Mark Sgarbossa.

Respect for the old year *

2006-12-31T17:00:00.000+02:00

Νά 'χουμε μια καλή χρονιά!
Καλημέρα 2007.

* There must have been some few occurrences in the past year to which
we can look back, with a smile of cheerful recollection, if not
with a feeling of heartfelt thankfulness. And we are bound by
every rule of justice and equity to give the New Year credit for
being a good one, until he proves himself unworthy the confidence
we repose in him.

This is our view of the matter; and entertaining it,
notwithstanding our respect for the old year, one of the few
remaining moments of whose existence passes away with every word we
write, here we are, seated by our fireside on this last night of
the old year, one thousand eight hundred and thirty-six, penning
this article with as jovial a face as if nothing extraordinary had
happened, or was about to happen, to disturb our good humour.
Sketches by Boz, chapter 3, by Ch. Dickens

δια_πίστωση

2006-12-29T23:34:00.000+02:00

ήταν η ζωή μου κόλαση

και την έκανες τηλεόραση!

retro

2006-12-29T01:39:00.000+02:00

η κοπέλλα είναι...

α. ανώνυμη porn star της δεκαετίας του '60;
β. η πρωταγωνίστρια της καμπάνιας του 1971 για την κολώνια 4711;
γ. η Jodie Foster την εποχή του Taxidriver (1976);

Marcello

2006-12-26T17:02:00.000+02:00

Εάν βρεθείτε τις άγιες τούτες ημέρες (η οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου!) στο Ναύπλιο, αναζητήστε το εικονιζόμενο μαγαζί. Μπαίνοντας μέσα, ο Marcello και η αδερφή του (με καταγωγή από την Καλαβρία) θα σας καλωσορίσουν σαν να ήσασταν τα μακρινά τους ξαδέρφια από το Catanzaro ή τη Messina και, εφόσον το ζητήσετε, θα γευτείτε έναν από τους καλύτερους καπουτσίνο available, στην Ελλάδα και ορισμένες intergalactic γεύσεις παγωτού!

...και με διαφορετική τιμή, κάθε φορά! :-)

Incredible!

2006-12-24T01:03:00.000+02:00

Έτος: 1992
Κανάλι: Mega Channelε
Τίτλος: Απίστευτα κι όμως Ελληνικά.
...αν έχεις χρόνο και καλή σύνδεση και είσαι εκεί γύρω στα 30, αξίζει. Είναι τριπάκι!
Πρωταγωνιστούν: Ζουγανέλης, Μπουλάς, κι οι 'γνωστοί' (Άνθης, Σιδέρη κλπ.)
Guest star: Έφη Παπαθεοδώρου.

(η ηθοποιός που υποδύεται τη Θεοπούλα του σίριαλ "Στο Παρά 5").

thanks to Gouzgounis!
Merry Krishnas

Απορία

2006-12-23T01:24:00.000+02:00

Χρόνια πολλά!

18για την ακρίβεια!

via

MULTI_touch me

2006-12-22T12:38:00.000+02:00

Manual, multi-point, and multi-user interactions on a graphical interaction surface.

...με άλλα λόγια, τι έχουν να δουν τα μάτια μας.

Από το φετεινό SIGGRAPH.

Button of the Year

2006-12-20T11:25:00.000+02:00

Rerfresh.
Yes, Refresh.
It controls the Information Age.
Welcome to its world

1976

2006-12-19T16:32:00.000+02:00

Σε ένα τόσο ωραίο κομμάτι, σαν το 1976 του RJD2, νομίζω ότι χρειαζόταν ένα εξίσου ωραίο video.

Την επιμέλεια του κλιπ είχε το Design Crew από το Ohio, Leftchannel Industries, Inc. που είναι και συμπατριώτες του DJ.

here comes the dubsteppa

2006-12-18T15:43:00.000+02:00

Eirenah Flash Visuals

2006 saw a massive expansion of interest in the sound (of Dubstep) [...]
In 2006 dubstep producers are increasingly absorbing dub reggae sonic aesthetics - sub bass, reverb and delay - to forge a distinct path away from associate genres like drum & bass, house and breaks. Using different rhythmic patterns like the 2step and halfstep beat patterns (yet deployed in the same tempo range) dubstep can create senses of differing momentum within the same DJ set. At best, dub reggae sonic aesthetics also allow a broad range of new musical influences to be introduced with a sense of coherence.
[via wiki]

...και το μαγείρεμα και ανακάτεμα και μπόλιασμα άλλων genres με τους ήχους αυτής της τεράστιας κληρονομίας, ανυπολόγιστης αξίας, που λέγεται reggae, dub, κλπ / συνεχίζεται στο Croydon, και στις άλλες γειτονιές του Λονδίνου, του Coventry, των στενών του B'ham / όπως στα club που μυρίζει axe και ganja / και ο ήχος βαθαίνει γίνεται as low as it gets / και ξεσηκώνει τα σκέλια και φουσκώνει τα στήθη / και το καινούριο ξεπηδά από τις στάχτες του παλιού.

The Science of Sleep

2006-12-17T14:07:00.000+02:00

Starring: Natalia
...στις 5 το πρωί.

I've been waiting for tomorrow...

2006-12-16T11:00:00.000+02:00

watching bars fill up

waiting transfers to end

observing progress...

and at the end getting the same message:

"We're experiencing system slowness - please try again in a little while.
Thanks for your patience!"

PS.ThAnka geek!

Control

2006-12-13T17:31:00.000+02:00

Control: The Ian Curtis film

Σκηνοθεσία: Anton Corbijn
Μουσική: Joy Division (ουσιαστικά πρόκειται για τη μια και μοναδική φορά που οι Ηοοκ, Sumner και Morris θα ηχογραφήσουν ξανά κάτω από αυτό το όνομα)
Στο ρόλο του Ian Curtis: Sam Riley.
Official Site: controlthemovie.com

Kephallonia über alles

2006-12-12T14:26:00.000+02:00

Ε, ναι λοιπόν, το Σπύρος οφείλεται στην καταγωγή μου που είναι από την Κεφαλονιά (μεταξύ άλλων, αν και δεν το πολυλέω). Προωθώ την Κρήτη.

Χρόνια πολλά στους Σπύρους και τις Σπυριδούλες!

Fatλάνδρι

2006-12-10T21:20:00.000+02:00

Μετά την ανακοίνωση στο Big Fish, το ένθετο περιοδικό της εφημερίδας "Το Πρώτο Θέμα", της πρόθεσης του κ. Παύλου Τερκενλή να ανοίξει το πρώτο αθηναϊκό υποκατάστημα του Ζαχαροπλαστείου του στο Χαλάνδρι, η περιοχή πρέπει να ανακυρηχθεί και επισήμως, Πρωτεύουσα του Πάχους Λεκανοπεδίου Αττικής.

Τερκενλάιζ μι, bitch!

Oikasde

2006-12-09T01:00:00.000+02:00

* Έχει πλάκα! Γράφω από το σαλόνι. (Look ma no hands!) Με ένα φορητό στα πόδια. Η τηλεόραση παίζει κάπου στο φοντο. ΔΣΛ ρούλζ. Kid in a candystore!

* Φρέσκο στα αυτιά μου το ολοκαίνουριο compilation της Soma για το 2006. Δυστυχώς περισσότερο electro απ' όσο μπορώ ν' αντέξω. Τουλάχιστον δεν μου τα προσβάλλει (τ' αυτιά).

* Θησαυρός! Τo Vimeo είναι ένα site τύπου youtube, όμως από θέμα περιεχομένου είναι κάπως πιό 'προχώ'. Δεν είναι τυχαίο ότι το προτιμούν πάρα πολλοί VJs για content sharing. (tip: τα βιντεάκια είναι downloadable πανεύκολα)

* Ρικουέστ. Αναζητώ footage από σκηνές συγκρούσεων διαδηλωτών με αστυνομία, σε ψιλοκαλή ανάλυση (απόλυτη εχεμύθεια, μόνο σοβαρές προτάσεις!). Οποιοδήποτε linksharing, filesharing, θα εκτιμηθεί δεόντως!

* Burn, router, burn!

Ξεκινώντας από εμένα

2006-12-07T13:39:00.000+02:00

..."ξεκινώντας από εμένα": τι γαμάτο άλλοθι για κράξιμο...

The Science of Sleep

2006-12-01T14:07:00.000+02:00

Starring: Natalia
...στις 5 το πρωί.

Roll Over Baby!

2006-11-30T17:30:00.000+02:00

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1.12.2006 @ Vanilla Sky Upstairs
(Σαρρή 37, Ψυρρή)

**Get a Free Guestlist**

Κλικάρετε το flyer και στείλτε ένα μήνυμα με το όνομά σας, πατώντας το "send a message" στη myspace σελίδα των Rollover Productions!

VISUALS BY VJ_SPYROS

ασχΕΡΤοι

2006-11-28T14:07:00.000+02:00

Μερικές σκόρπιες σκέψεις μετά από τις μαλακίες που έγιναν στο ραδιόφωνο του Κosmos 93,6 (δεν μπορώ να πω ότι ήμουν φανατικός ακροατής του), αλλά και στην απεγνωσμένη φωνή των Ελλήνων δημιουργών Ντοκιμαντέρ (btw. Μπράβο στον Κίμωνα Τσακίρη για το "SugarTown")στη χθεσινή τελετή απονομής των "Κρατικών Βραβείων Ποιότητος".

Μα τι σκατά πρέπει να γίνει για να αλλάξει το καθεστώς στην ΕΡΤ και να αποβάλλει αυτή την παλαιολιθική νοοτροπία και την αισθητική-μαμούθ;
Να φυτέψουν δυναμίτη στα θεμέλια του Ραδιομέγαρου;

Όχι!

Με μηδέν ακροαματικότητες και θεαματικότητες και με αυτή την πρόταση που είχε γίνει προ καιρού για τη μη καταβολή των τελών στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Αυτό που χρειάζεται η ΕΡΤ για να αλλάξει είναι boycott. Μια φιλική κλωτσιά στ' αχαμνά που θα την κάνει να πάψει να θεωρεί ότι είναι δεδομένη και να γίνει επιτέλους ανταγωνιστική. Με κόπο, με επενδύσεις, με πειραματισμούς, με ρίσκο.

Έφτιαξε την ψηφιακή πλατφόρμα. Δεν υπήρχε καλύτερο πεδίο για πειραματισμό σε θέματα προγράμματος, λίγο πιο "προχώ" γραφικών και αισθητικής. Το πρόγραμμα του ΣΚΑΪ εκτός από πιο πρόσφατο από αυτό της ΕΡΤ Digital, είναι ένα εκατομμύριο φορές καλύτερο. Πιο φρέσκο. Θα μου πεις η Oprah και το Mythbusters, είναι φρέσκα; Τουλάχιστον κάποιος ρίσκαρε αγοράζοντας αυτά τα σίγουρα "χαρτιά", αντί να δείχνει σε επανάληψη το "Χαίρε Τάσο Καρατάσο" "Η Αγάπη Άργησε μια Μέρα", "Τα Λαυρεωτικά" και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο...

Εντάξει δεν πρόκειται να γίνει BBC από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά έχει κάτσει κανείς από αυτούς τους καρεκλοκένταυρους να δει ποτέ ποιοτικές και ποσοτικές αναλύσεις του κοινού; Συμμετέχει η ΕΡΤ ενεργά στα διαθνή φεστιβάλ media content;

Εντέλει, βλέπουν τα στελέχη της ΕΡΤ ξένη τηλεόραση και ακούν ξένο ραδιόφωνο;
Από αυτά που εισπράττουμε, μάλλον όχι.

PS3

2006-11-22T16:58:00.000+02:00

Όταν η Sony αποφασίζει να χτίσει τη συνέχεια ενός επιτυχημένου προϊόντος σαν το Playstation, δημιουργείται κάτι σαν τσουνάμι. Επί μήνες forums, sites, messageboards, wikis κλπ παραφερνάλια παίρνουν φωτιά. Όταν το προϊόν φιγουράρει στα ράφια, μιλάμε πλέον για ένα πολυδιάστατο γεγονός που εκτός των άλλων έχει τεράστια πολιτισμική σημασία. Είναι λοιπόν φυσικό να ακουστούν διάφορες απόψεις που είτε το αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό και καχυποψία, είτε το αποθεώνουν βουτηγμένες στην υπερβολή.

Από τις πιό ψύχραιμες που διάβασα ήταν αυτή του Ars Technica, η οποία δεν κολλάει σε απίστευτες τεχνικές λεπτομέρειες και άχρηστη πληροφορία, αλλά προσπαθεί να περάσει στον υπόλοιπο κόσμο, όσο πιο αντικειμενικά γίνεται το λεγόμενο user experience.

Και βέβαια ένα τέτοιο γεγονός, σαν το launch του PS3, είναι και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για λίγο αγνό, καναδέζικο fun.

Καμμένη Προστακτική

2006-11-20T10:49:00.000+02:00

Απόκτησέ το!

Ποινικοποιήστε το, αντικαταστήστε το, παραφράστε το, αλλά φτάνει πιά με αυτό το ρήμα! (οι δυο τόνοι στη λέξη σας μάραναν, μη και δεν το διαβάσει κανείς σωστά και χαθεί κανας πελάτης!)

Παθητική Καλημέρα

2006-11-17T10:39:00.000+02:00

Καλημέρα σε όλους όσους ζουν για το Σαββατοκύριακο.

Καλημέρα σε όλους όσους τετραγωνίζουν τα μάτια τους στις οθόνες-προκρούστες 10 και βάλε ώρες το εικοσιτετράωρο. (Άσχετα αν το μυαλό γίνεται σαν τριγωνάκι πανοράματος)

Καλημέρα σε όλα τα μωρά της urbana που θα έπρεπε να βρίσκονται σε αγκαλιές, αλλά βρίσκονται σε άθλια καρέκλια παιδικών σταθμών βλέποντας DVD (σχεδόν με το ζόρι).

Καλημέρα στις μάντρες με τα πεταμένα αυτοκίνητα.

Καλημέρα στις μάντρες με τα κλεμμένα αυτοκίνητα.

Καλημέρα στις μάντρες με τα κατεσχεμένα (λογω ανικανότητας αποπληρωμής δόσεων) αυτοκίνητα.

Καλημέρα στους υπαλλήλους της τράπεζας που τηλεφωνούν και ανακοινώνουν τα άσχημα μαντάτα και τις λυπητερές.

Καλημέρα σε όλους τους καπνιστές ανεξαρτήτως μάρκας, είδους ή περιεχομένου, που καταπιέζονται σε non smoking περιβάλλοντα.

Καλημέρα σε όποιον δεν έχει πιεί καφέ ακόμα.

Το Γιότα

2006-11-16T13:01:00.000+02:00

Το Γιοτάκι μου έχει αρχίσει να με αφήνει, σιγά σιγά.
Το Γιοτάκι είναι η μνημειώδης, θρυλική, ανυπέρβλητη, Toyota Corolla DX του '83. Μια εικοσιτριάχρονη, τροχοφόρος γριούλα. Ένα sedan που καλοσωρίσσαμε εγώ και η μάνα μου με πολύ μεγάλη χαρά το 1983, σαν να μπήκε ένα καινούριο μέλος στην οικογένεια. Είχε προηγηθεί ένα διαζύγιο, μια αλλαγή στέγης κι ένα 'καταραμένο Ford Escort που έχει πλέον σβηστεί από το μυαλό αμφοτέρων. Το 'στρώσαμε' με το πήγαινε-έλα στο εξοχικό του Αυλακιού. Ζωγράφου - Πρασσιές, σε 45 λεπτά!

Σε μία από αυτές τις εξόδους στο εξοχικό, κάνοντας διαγωνισμό ύψους βολής, με κάτι 'αλητάκια' της περιοχής, το χτύπησα κατά λάθος με μία πέτρα. Ακόμα θυμάμαι τις φωνές (με μια ελαφρά δόση reverb εξαιτίας του βάθους χρόνου) που μου έβαλε η μάνα μου. Ήταν από τις πρώτες φορές που αισθάνθηκα ότι κάτι άψυχο μπορεί να πονέσει, αλλά και να προκαλέσει πόνο! Όταν, πριν από μερικά χρόνια, μου το χάρισε η μάνα μου, είπε με σχεδόν σπασμένη φωνή "πάρτο από μπροστά μου, δεν θέλω ούτε να το βλέπω", και αφέθηκε στις ανέσεις ενός Opel Vectra.

Την κοιτάω από το παράθυρο του καπνιστηρίου στο γραφείο. Είναι ένα σχεδόν cult όχημα. Κάποτε το φωνάζαμε "το ασφαλίτικο", "το υποβρύχιο" (επειδή δεν μπορούσες να δεις έξω από την κάπνα), τώρα είναι απλά το Γιοτάκι. Τι περίεργα που φέρονται οι άνθρωποι στα αντικείμενα "συναισθηματικής αξίας". Στις λαμαρίνες. Ειδικά όταν έχουν συνδέσει περιόδους (καλές ή κακές) της ζωής τους μ' αυτές.

Φοράει φαγωμένα λάστιχα από τα σπινιαρίσματα στις στροφές (πισωκούνα - τί χαρακτηρισμός!). Έχω να της αλλάξω λάδια από το ... ούτε θυμάμαι, καίει κάτι λιγότερο από ένα Hummer, γιατί κάποιος έξυπνος μάστορας της έχει ανεβάσει το ρελαντί για να μην σβήνει, κατά καιρούς με αφήνει, αλλά μέχρι και ψυχοθεραπεία αντιμετώπισης φοβιών στα δίτροχα μου έχει κάνει, αυτό το αυτοκίνητο! Καμμιά φορά τη βρίζω. Την απειλώ ότι θα την πετάξω σε έναν γκρεμό που έχω ανακαλύψει στην Πεντέλη. Κι όμως, όλο με αυτή τριγυρίζω στα "εξωσυζυγικά ξεπορτίσματα" και, ενίοτε, τρώω και καμμιά κλήση (ο crazy monkey και ο Γιάννης θυμούνται...). Δύο φορές όλες κι όλες έχω βάλει τη μικρή μέσα στο Γιοτάκι. Τη μία με κλάμματα.

Σήμερα, στο γυρισμό προς το σπίτι, θα χαϊδέψω τη μικρή ουλή (μια χωροχρονική λακκουβίτσα) που κοσμεί ακόμα τον ουρανό της από την πέτρα που της πέταξα τότε. Θα νιώσω και πάλι λίγο πόνο. Πόνο παλαιάς κοπής.

Simulacra, Automata, and Johnnie

2006-11-14T16:25:00.000+02:00

Ήταν συναρπαστικό να βλέπεις τον Brent Spiner, στο ρόλο του Lt. Commander Data, να κάνει όλα αυτά τα artificial intelligence ακροβατικά, στη νέα γενιά ηρώων του Star Trek. Ήταν 1987 και ο κόσμος αγαπούσε τα androids, (που καμιά φορά ονειρεύονταν ηλεκτρικά πρόβατα*)

To 2006, μετά από δύο καταπληκτικές καμπάνιες (άνθρωποι δελφίνια & animated πίνακες) τι ακριβώς θέλει να μας πει το Johnnie μέσω της retro καμπάνιας "the android", συλλήψεως και εκτέλεσης BBH;

Γιατί χρησιμοποιεί το δίπολο Artificial Vs. Human με αυτό το βαρύγδουπο copy; Ποιος ή τι είναι artificial; Γιατί να πουλάει ουίσκι ένα cheesy ανδροειδές με ψιλοασιατικά χαρακτηριστικά και φιλοσοφικές ανησυχίες; Μήπως το διαφημιστικό θα έπρεπε να καταλήγει: "εγώ δεν μπορώ να την ακούσω πίνοντας Johnnie, εσύ μπορείς";

* 'Do androids dream of electric sheep' Philip K. Dick

Corporate Dub

2006-11-14T11:42:00.000+02:00

Το να ακούς dub στα ακουστικά ενώ δουλεύεις σε ένα white collar εργασιακό περιβάλλον, Τρίτη πρωί είναι γαμώ. Κι αυτό γιατί το dub σαν είδος και σαν αισθητική παραπέμπει σε άλλες καταστάσεις που ουδεμία σχέση έχουν με o,τιδήποτε corporate.

Και βέβαια ένα φαντασιακό remix των δύο θα έβγαζε μπόλικο γέλιο. Γραβάτα σε σχήμα μπάφου, να μη βλέπεις το διπλανό σου από την κάπνα, στο γραφείο του CEO δίπλα στον πίνακα με τα charts των ετήσιων οικονομικών αποτελεσμάτων, αφισσέτα του King Tubby και του Lee Perry.

Daydreaming Inna Babylon...

Μπόρντομ

2006-11-06T19:00:00.000+02:00

Λυπάμαι που το λέω, αλλά η βαρεμάρα είναι κατά πολύ ισχυρότερη (με τους όρους του ίδιου του μέσου, εν προκειμένω του internet) από οποιαδήποτε ανάλυση περί ελευθερίας ή μη του λόγου - και δη του ηλεκτρονικού.

(Άμα έβριζαν εμένα, πάντως, θα αντιδρούσα.)

Short Bus(ted)

2006-11-02T11:33:00.000+02:00

* Τρεις λέξεις: Teen Pussy Power (από τους Pussy Galore)!

* Όποιος φιμώνει είτε κυριολεκτικά, είτε ηλεκτρόνικά, είτε μεταφορικά, είτε whatever πρέπει να λέγεται μπόγιας. Και τι κάνει ο Μπόγιας; Τον παίαιαιρνειειειει....

* Καλοί μου άνθρωποι, φτάνει πιά με τις κατηγοριοποιήσεις! Κατανοητά τα παράπονα, αλλά Rockάδες και Gothάδες το 2007...; Ορίστε;

* Τρέχω και δε φτάνω. Τουλάχιστον εκτονώθηκα με το live στο ΜΜΘ. Όμως τρέχω και δε φτάνω.

* Η Ναταλίτσα π ε ρ π ά τ η σ ε ! ! !

* Φίλοι; Ποιοι φίλοι;

* Λεφτά; Ποια λεφτά;

* ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ! ΘΕΛΩ ΠΟΛΗ! ΜΠΟΥΧΤΙΣΑ ΤΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ!

* Θέλω να δω όλους-ες όσους-ες δεν έχω δεί τον τελευταίο μήνα.

* Τσεκ ιτ άουτ: Rate It.

Brainfreeze

2006-10-10T13:31:00.000+03:00

* Googlube!

Ένα από τα πράγματα που θα ήθελα πολύ σήμερα είναι να βρισκόμουν σε αυτό το 48άωρο brainstorming μεταξύ των τύπων που έσκασαν 1.65 δις δολάρια και αυτών που τα πήραν, με θέμα "potential integration points" μεταξύ του Google και του YouTube.

I'm back and I'm good, thank you all!

not here

2006-09-30T16:30:00.000+03:00

Έχετε βρεθεί, ηθελημένα ή αθέλητα, στο Vjay's Club. Αυτή τη στιγμή ο spyros απουσιάζει. Για την ακρίβεια, μπορεί να βρίσκεται στο πίσω μπαλκόνι του σπιτιού του και να παρακολουθεί τη ζωή του να γλιστρά ανάμεσα απο τα δάχτυλα σαν άμμος ή να μεταλλάσσεται σαν μύκητας σε fast forward, στον ακάλυπτο. Μπορεί να βρίσκεται στη συναυλία των Pearl Jam. Μπορεί ακόμα να καταστρώνει σκοτεινά σχέδια για το μέλλον της ανθρωπότητας, αφήνοντας πίσω του ανθρώπους, καταστάσεις, πράγματα. Μπορεί να επανεκτιμά συμπεριφορές ή μπορεί να κάνει τον Καραγκιόζη.

Μπορεί και τίποτα από τα παραπάνω.

Για παν ενδεχόμενο, αφήστε το μήνυμά σας μετά το χαρακτηριστικό ντουπ...

Αγγελία

2006-09-22T15:50:00.000+03:00

* Ζητείται καλός άνθρωπος για να κρατήσει κοριτσάκι ενός + έτους, προκειμένου οι γονείς του να μποροέσουν να γευτούν ολίγη από αστική κουλτούρα και δρώμενα (Νύχστες πρεμιέρας, OnedotZero, εκθέσεις βιβλίου, χασαποταβέρνα στη Χασιά) εκεί, δηλαδή, όπου δεν χωράνε καροτσάκια και παιδικά ουρλιαχτά άνω των 120dB. Αμισθί.

* Πέρα από την πλάκα, κάποτε (προ-2000) κάναμε αμάν να δούμε τίποτα της προκοπής στην Αθήνα και φέτος δεν ξέρουμε που να πρωτοπάμε. (Έλα, μην το παίρνετε πολύ επάνω σας, compared to... οπουδήποτε στην υπόλοιπη Ευρώπη πάλι ψίχουλα είναι). Είμαι τόσο αισιόδοξος που προβλέπω και πάλι το αδιαίρετο τρίπτυχο: ποπκορν, αναψυκτικό, dvd.

* Το καλύτερο νέο της ημέρας (εκτός του ότι είναι Παρασκευή - που καταντήσαμε...); Επανασύνδεση των Sugarcubes. (via).

* Το χειρότερο νέο της ημέρας; Να πεθαίνεις ακαδημαϊκός, έχοντας προσφέρει ζωή και έργο στα ελληνικά γράμματα και να εκφράζει τα θερμά του συλληπητήρια ο Βουλγαράκης.

file_life

2006-09-21T17:07:00.000+03:00

Έχει παρατηρήσει κανείς πόσες φορές αναφέρεται η λέξη "ζωή" σε όλα αυτά τα διαφημιστικά (καταχωρίσεις, ραδιοφωνικά, TVC) για τα ιδιωτικά IEK, που πουλάνε "μέλλον" σε τιμή ευκαιρίας;

image by: banksy - barely legal xpo (via)

no news

2006-09-19T11:51:00.000+03:00

Τι ναυάγιο είναι αυτό το δελτίο του ΑΝΤ1; Πάντα έκανα χάζι τις εκφράσεις του προσώπου των "δυναμικών" άνκορμεν και ανκοργουίμεν και σκεφτόμουν τι μπορεί να περνάει από το μυαλό τους καθώς τα μάτια τους πηγαινοέρχονται πάνω στο autocue. Αλλά εχθές στο δελτίο των 8 του ΑΝΤ1 δεν χρειάστηκε και πολύ φαντασία.

Έκοβες τον ηλεκτρισμό που υπήρχε στην ατμόσφαιρα, μεταξύ των δύο παρουσιαστών, με το ψαλίδι! Κάποια στιγμή σηκώθηκε ο Ευαγγελάτος από την καρέκλα (όπως προστάζει το trend - λες και θα αποτυπωθούν οι ειδήσεις άμα δούμε τον παρουσιαστή να χορεύει τσάμικο), έριξε κάτι χαρτιά κάτω, σηκώθηκε και η άμοιρη η Στάη με έναν μορφασμό τύπου μπφαρχξ και αφού μίλησαν με μια οθόνη, σε ποζισιόν 3/4, διάβασαν στον κόσμο (μάλλον θα έχει ξαναανέβει το ποσοστό αναλφάβητων) ένα powerpoint που παρουσίαζε σε μορφή bulletσ τις ποινές του Παλαιοκώστα.

Μήπως αν ξεκίναγε ένας γερός καυγάς μεταξύ τους on-air, primetime, μπροστά σε όσους -τελοσπάντων- "εμπιστεύονται την ενημέρωσή τους" (αούα) σε αυτό το δελτίο, θα ανέβαιναν τα ποσοστά τηλεθέασης ή τηλεμερίδια ή όπως αλλιώς λέγονται; Μήπως λίγο live sex, όπως είχε προτείνει ο Τζιμάκος σε εκείνη την μνημειώδη συνέντευξη; Μήπως ένα nip-slip;

Αλήθεια, για τι πράγμα μιλάγαμε; Α, ναι. Για τις ειδήσεις. Τις ειδήσεις που κρύβονται, πλέον, απροκάλυπτα πίσω από τα τεράστια εγώ αυτών που τις παρουσιάζουν.

Πιουρ fun!

2006-09-15T13:59:00.000+03:00

Click on the image, bahama mama!

1986. Στις ακτές της Καλιφόρνια(;) το καλοκαίρι αρχίζει σιγά σιγά να δίνει τη θέση του στο Φθινόπωρο. Η whoever μπάρμπι και ο τινέιτζερ Glenn Glenn ζουν τον VHS έρωτά τους, λίγες μέρες πριν χαθούν στα classrooms των -διαφορετικών- κολλεγίων που θα σπουδάσουν.

Ο βράχος, το κύμα, το αλογάκι είναι μάρτυρες του τελευταίου ερωτικού τους κυνηγητού, που σφραγίζεται με αυτό το τραγούδι - landmark, της αμερικάνικης ποπ κουλτούρας των 80's.

Tο single -διασκευή του ομώνυμου κομματιού του George Benson- έγινε χρυσό σε όλες τις χώρες όπου κυκλοφόρησε (#1 σε Βρετανία, Γαλλία για εβδομάδες), απογειώνοντας την καριέρα του λατινοχαβανέζου Glenn Medeiros, ο οποίος, σε ηλικία 36 χρόνων πλέον, εμφανίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη βράδι στο Ξενοδοχείο Hale Koa της Χαβάης, ενώ διδάσκει μουσική και στο σχολείο St. Joseph στην περιοχή Waipahu.

turn_it_up

2006-09-14T13:57:00.000+03:00

ενάδερ μάστερπις by VJ Spyros!

Retro footage mash-up. Το θεματάκι που ακούγεται είναι το 'track2' από το σπουδαίο mixtape του RJD2, με τίτλο "Your face on your kneecaps" (2001).

Πέφτουν

2006-09-13T15:32:00.000+03:00

Πέφτουν. Οι άνθρωποι από τις τηλεοπτικές οθόνες πέφτουν σαν τα νούμερα στα παλιά ταξίμετρα. Σε κυκλικές τροχιές. Οι λέξεις που προφέρουν, τους ακολουθούν χωρίς καν να προλάβουν να αγγίξουν τ' αυτιά μου. Πέφτουν από τα τηλεπαράθυρα άνδρες και γυναίκες και φωτογραφίες μικρών παιδιών. Εξαϋλώνονται πριν αγγίξουν το πάτωμα. Μια μάνα που κλαίει. Μια βόμβα σε ένα κτίριο. Ένα κορίτσι που ξέφυγε από ένα υπόγειο. Ένα αγόρι που το έφαγαν τα τσακάλια. Ένα πράσινο γήπεδο πέφτει κάνοντας κύκλους σαν καρτ ποστάλ που πετάχτηκε από το μπαλκόνι.

Πέφτουν. Αυτοκίνητα, γιαούρτια, συνθήματα. Μπάτσοι, τύποι με κουκούλες και φλεγόμενα χέρια που τους στέλνουν πύρινες μπάλες. Ένα πιξελωτό κουκλοθέατρο, με μπόλικα artifacts. Ένα βαρετό shoot'em up στο playstation. Αμοντάριστα πλάνα στον καναπέ. Ολόκληρες ζωές αμοντάριστες. Που πέφτουν.

Επαναλαμβάνω τη λέξη 'πέφτουν'. Πέφτουν. Πέφτουν. Πέφτουν. Μέχρι να χάσει το νόημά της. Μέχρι να γίνει ξένη. Μοιάζει με ινδικά, με Klingon, με Σουαχίλι. Πέφτουν. Πέφτουν Πέφτουν.

Image by Dan Winters-La Cuidad- 2000

A postcard from the past

2006-09-11T13:32:00.000+03:00

Lo-fi Memory. NYC, 1973

(Σκηνή από ένα ενημερωτικό φιλμάκι που γύρισε η Western Electric, to 1973 το οποίο δείχνει τα στάδια ολοκλήρωσης της οικοδόμησης των Διδύμων Πύργων).
Πηγή Prelinger Archive. Ολόκληρο το βίντεο σε διάφορα formats για κατέβασμα, εδώ.

UPD: Ο Αθήναιος περιγράφει μία ακόμα πτυχή της ιστορίας του WTC, στα comments του παρόντος.

Burn Motherfucker

2006-09-06T11:58:00.000+03:00

Burn me! I turn 32 today.

The final downtown

2006-09-01T14:07:00.000+03:00

Τα σημερινά μπασκετικά ξύνουν τη μνήμη μου με γυαλόχαρτο. Ξεπερνώντας τα κορναρίσματα, τα μπουζούκια και όλη την αισθητική της "νίκης", τα συρτάρια με τα αζήτητα ανοίγουν και διαχέεται μια μυρωδιά δέρματος και φρεσκολουσμένης περμανάντ. Είναι 1987...

then

Και να πως ο πανδαμάτωρ χρόνος δείχνει τα δόντια του. H εθνική ξανά προς τη δόξα τραβά, ο γκριζομάλλης Γιαννάκης είναι ακόμα εκεί ανασταίνοντας ένα ψιλοπεθαμένο άθλημα, αλλά ο "θρίαμβος" αντί για το Final Countdown του σήμερα, ταυτίζεται με το Zorba. Είναι 2006...

now

και εδώ.

Ένας Χρόνος

2006-08-29T12:12:00.000+03:00

Τέτοια ώρα πριν από ένα χρόνο...
Αγωνία. Βλέμματα προσμονής. Το άγχος είχε αρχίσει να είναι τόσο ορατό στον αέρα που το έκοβες με το ψαλίδι. Νεύρα. Σουρεάλ και ψυχεδελικές συμπεριφορές από τους κοντινούς. Η αίθουσα αναμονής 'έβραζε'. Πόσες περιπτώσεις. Αθηναίοι, επαρχιώτες, αλλοδαποί. Βλέμματα που διασταυρώνονται. Ένα τσιγάρο στη είσοδο. Το αυτί κολλημένο στο μεγάφωνο που φώναζε τα ονόματα.

Και μετά, είχε φτάσει ήδη μεσημέρι. 13:35 έδειχνε το ρολόι όταν μέσα σε ένα θάλαμο την είδα μόνος για πρώτη φορά. Άκουσα το κλάμα της να ξεχύνεται δυνατό και να γεμίζει το χώρο. Ένα κλάμα λυτρωτικό σαν μουσική στα αυτιά κουφού. Αν και τυλιγμένη στα αίματα και το αμνιακό υγρό, η όψη της μέσα στο πλαστικό κρεβατάκι με τις ρόδες, έδωσε άφεση αμαρτιών, έλουσε και καθάρισε την ψυχή μου. Για μια στιγμή δεν υπήρχε 'εγώ', δεν υπήρχε 'εδώ'. Μόνο μια μεγάλη και μια μικρή καρδιά που πάλλονταν σε τριπλά bpm.

Στα 31 μου έγινα πατέρας. Γίναμε γονείς. Τέτοια ώρα πριν από ένα χρόνο...

lovelovelove

2006-08-23T19:33:00.000+03:00

Απόσπασμα από ένα ε ξ α ί σ ι ο τραγούδι (merci mhulot!), 'ντυμένο' με εικόνες αυθεντικής americana, που κόπηκαν από διάφορα video του Prelinger Archive.

23 Secs

2006-08-22T19:44:00.000+03:00

experimenting...

PES το κι έγινε

2006-08-17T14:33:00.000+03:00

Είναι από το New Jersey, το πραγματικό του όνομα είναι Adam Pesapane, αλλά ούτε η μάνα του δεν τον φωνάζει πια έτσι. Έχει κάνει κάποιες αόριστες σπουδές αγγλικής φιλολογίας με ειδίκευση στον James Joyce και για ένα μικρό διάστημα έμενε σε ένα από τα δωμάτια που φιλοξένησαν τους σκοτεινούς κόσμους του Edgar Allan Poe. Σύμπτωση;

Ο PES είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος -κατ' εμέ- ανεξάρτητος καλλιτέχνης του stop-motion animation, βαδίζοντας στα χνάρια του Σβανκμάγιερ, ο οποίος δημιουργεί κόσμους με καθημερινά ευτελή αντικείμενα που κινούνται, σχολιάζουν, σατιρίζουν και πάνω απ' όλα βρίθουν φαντασίας και φρέσκιας οπτικής. Κάτι που 'ανακάλυψαν' η Diesel και το Bacardi. Brands για τα οποία έφτιαξε μερικές πανέμορφες διαφημίσεις που μπορείτε να δείτε στο site του PES καθώς και το σύνολο της δουλειάς του.

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα και δείτε το εξαιρετικά επίκαιρο - και βραβευμένο - ταινιάκι του PES, με τίτλο "Kaboom" που καυτηριάζει τη φενάκη του πολέμου, in general.

Meet the SKALPELS!

2006-08-17T13:01:00.000+03:00

Είχα καιρό να ακούσω κάτι που να με ενθουσιάσει τόσο όσο οι κύριοι SKALPEL (Marcin Cichy και Igor Pudło) από το Wrocław της Πολωνίας, που εδώ και 2 χρόνια ανήκουν στο δυναμικό της Ninja Tune.
Η ιδέα πίσω από το nu jazz υβρίδιο που δημιουργούν (στα πρότυπα του ήχου της Compost Records) είναι απλή: παίρνουν samples από ένα τεράστιο αρχείο πολωνικής jazz του '60 και του '70, τα ανακατεύουν ευλαβικά με *.-hop ρυθμούς, downtempo και electronica α' διαλογής και παράγουν δ(γ)ιαμάντια όπως το "High", από το L.P. με τίτλο το όνομά τους, που κυκλοφόρησαν οι Ninjas το 2004.

Καλό φθινόπωρο! (Δεν είναι ευχή, είναι προσδοκία.)

Μακριά

2006-07-21T19:09:00.000+03:00

Μακριά από οθόνες
Μακριά από πληκτρολόγια και ποντίκια
Μακριά από ουλές
Μακριά από φρέσκιες πληγές
Μακριά από Μαύρες Λίστες
Μακριά από Μαύρες Λίτσες
Μακριά από ληστές
Μακριά από λύτες
Μακριά ...

...ως τη Νάξο. Τον αέρα μας ν' αλλάξω.

Ραντεβού το Σεπτέμβρη (;)

Cansei de Ser Sexy

2006-07-19T17:10:00.000+03:00

Αυτή είναι η πιο φρέσκια ποπ που άκουσα πρόσφατα. Έξι παλιόπαιδα (πέντε κορίτσια κι ένα αγόρι στα ντράμς) από το Σαο Πάουλο που από το τίποτα δημιουργούν στιλ, υποβοηθούμενα μάλλον από τις καλλιτεχνικές σπουδές τους. Αυτοί είναι οι CSS που, σύμφωνα με το όνομά τους, βαρέθηκαν να είναι σέξι.

Ακούστε το "Let's Make Love and..." και αν έχετε λογαριασμό στο myspace κάντε τους φίλους τώρα!

"CSS's Cansei de Ser Sexy, or "Tired of Being Sexy," is their debut for Sub Pop. It is equal parts rock mantra and throwback into something new, transcending boundaries of genre and geography. It careers full speed into dance territory, into the unknown and untouched, to emerge all hot and bothered with wild electro-rock. Pretension? Absent. Friction? Probable."

κοκκινο

2006-07-18T15:29:00.000+03:00

Δεν μπορώ να δω τις φωτογραφίες με τα σκοτωμένα παιδάκια στο Λίβανο. Απλά δεν μπορώ. Ούτε να αναπαράγω τα links, ούτε τίποτα. Κλείνω σφιχτά τα μάτια μου, αλλά πάλι βλέπω κόκκινο.

Τζεογκράφικ

2006-07-18T13:56:00.000+03:00

Παρακολούθησα ένα κομμάτι απ' το πρώτο από τη σειρά τεσσάρων DVD του National Geographic που χαρίζει το Βήμα, με τίτλο TABOO, εις άγρα οπτικού υλικού.

Οφείλω να ομολογήσω ότι, ανεξάρτητα από το θέμα που πραγματεύεται η σειρά (το συγκεκριμένο αναφερόταν στη σεξουαλικότητα), με απωθεί ο τρόπος με τον οποίο προμοτάρει & αναπαράγει την "παγκοσμιότητα" της αγγλοσαξονικής κουλτούρας, το N. Geographic.

Αν και ο όρος τείνει (κακώς) να ταγαροποιηθεί, εδώ νομίζω ότι μιλάμε για καραμπινάτη περίπτωση 'cultural imperialism'. --

Εν τέλει, ο 'κόσμος' που παρουσιάζει το National Geographic όταν αναφέρεται σε ανθρώπινες συνήθειες, συμπεριφορές κλπ. είναι ομογενοποιημένος. Αγγλοποιημένος. Ένας κόσμος κίβδηλος σαν χάμπουργκερ. Άσχετα αν το N.G. διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για το αντίθετο ή προβάλλει σαν άλλοθι τις έννοιες της γνώσης και της ανακάλυψης.

Στοιχιό

2006-07-15T18:38:00.000+03:00

Πως μας ενώνει και πως μας δονεί...

2006-07-13T12:46:00.000+03:00

...η μισανθρωπική κατηγοριοποίηση του lifestyle.

Λαϊκοί, techno τριαντάρηδες, αστικές φυλές με "άποψη": idlers, loungers, loafers, drinkers, bohemians, tramps, flaneurs, beats, noncomformists, playboys του undergound, hippie communards, slackers, (post) αριστεριστές, βουδιστές, φρικιά, φρικολωνακιώτες, πουρόκερς, φλώροι σε αποτοξίνωση κλπ. κλπ. , "trendy φάτσες της πόλης" (έλα τώρα που κάνεις οτι δεν καταλαβαίνεις - το κοινό του bios εννοεί), φραγκάτοι, σκαφάτοι, χρωστάτοι, δανειάτοι, ζευγάρια με παιδιά, ζευγάρια χωρίς παιδιά, πεθερές με τάπερ, literati, illuminati, τύποι με μακό και χακί κάπρι, φεστιβαλάτοι... and the beat goes on.

Το καλοκαίρι που μια αόρατη δύναμη σπρώχνει τον κόσμο να αποσυνδεθεί από την dsl 512 Kbps μοναξιά ή το αγαπημένο σίριαλ, να βγεί από τα διαμερίσματα-σπηλιές και και να κατηφορήσει σε πλατείες, φεστιβάλ, παραλίες και άλλα τέτοια μέρη μαζικού συγχρωτισμού (άρα να γίνει ορατός) το άγρυπνο μάτι του lifestyle (που αποποιείται πλέον την ίδια του τη φύση) είναι έτοιμο να μοιράσει tags. Με τον ίδιο παραλογισμό που κυριαρχεί σε μια μονάδα νεοσυλλέκτων. "Ψηλέ, μαγειρία!" "Γυαλάκια, θαλαμοφύλακας". "Κάπρι-μακό, κοινό σε συναυλία", "Στραβή τσάντα και λευκά iPOD ακουστικά, στου Ψυρρή", "Designάτο casual, στο Ηρώδειο".

Roger Keith 'Syd' Barrett R.I.P.

2006-07-11T17:50:00.000+03:00

January 6, 1946 - July 7, 2006

Shine on!

Synchρονισμός

2006-07-11T15:35:00.000+03:00

Song: Time Starts Now, image by: A. Moraiti

Song: Flesh, image by: A. Moraiti

Ένα μικρό δείγμα, σε βίντεο, της εμφάνισης των Expert Medicine στο Synch, την Παρασκευή 07.07.2006, με visuals του υπογράφοντος.
Clickity - click on the link, and enjoy!

Στιγμή

2006-07-10T12:55:00.000+03:00

Sat. 08.07.2006, 03:00 am. @ Synch Fest, Lavrio

Προσπαθώ να ορθοποδήσω μετά από ένα sensori stimulation σαν αυτό που υπέστην στο Λαύριο την Παρασκευή. Δεν νομίζω ότι έχω να πω πολλά πράγματα. Απίστευτος κόσμος. Υπέροχες μουσικές. Ένα πολύ δημιουργικό fusion. Κορύφωση της βραδιάς ο Amon Tobin. Γιατί να μη διοργανώνεται ένα τέτοιο φεστιβάλ μια φορά το μήνα;

Μετά από τέτοια events, παθαίνω ένα επαγγελματικό disorientation, σχεδόν εφηβικό.

σπιν ντοκτορ

2006-07-06T14:41:00.000+03:00

* Μέσα σε μια εβδομάδα τόσες πολλές εικόνες, τόσες εναλλαγές συναισθημάτων, τόσες διαφορετικές καταστάσεις που 'έσκαψαν' εντός μου, ώστε να μην μπορώ να απορροφήσω άλλη πληροφορία, αλλά και να αδυνατώ να εκπέμψω το παραμικρό vibe. Είτε θετικό, είτε αρνητικό, είτε ουδέτερο.

* Μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, ανακαλύπτω τις κρυφές χάρες (και χαρές) του myspace. Ναι ξέρω, είναι το σύνδρομο του νεοφώτιστου Πάπα, όμως εδώ μιλάμε για το απόλυτο mix'n'match. Οι superstars με τα σούπερ γουάου profile (διάβαζε: marketing tool) μπουρδουκλώνονται με τον ταπεινούλη fan από την Ινδονησία που τους ευχαριστεί για το add και τους εύχεται υγεία και μακροημέρευση. Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί μέσα και αρκετοί Έλληνες που γουστάρουν. Κι αυτό έχει σημασία.

* Καλό το Μουντιάλ αλλά νομίζω ότι μετά τον τελικό της Κυριακής, αν ξαναδώ μπάλα (για κάνα μήνα, that is) θα κάνω εμετό.

* Αύριο...Λαύριο! Έχω άγχος. Θέλω να βγει καλό το live. Θέλω να τελειώσουμε έχοντας το ίδιο αίσθημα πληρότητας, όπως και στο House of Art, μετά την παρουσίαση του Swimming Lessons.

natale domini

2006-07-03T16:45:00.000+03:00

Και το όνομα αυτής... Ν Α Τ Α Λ Ι Α !

Ψηφιοποίηση τώρα!

2006-06-29T17:50:00.000+03:00

Πως θα ανταποκριθεί η Ελλάδα στις νέες τεχνολογίες;
Γ.Π.: Καταρχάς έχουμε ένα μεγάλο θέμα: να συντηρήσουμε κάποιες ταινίες που κινδυνεύουν να καταστραφούν. Έχουν το πρόβλημα και οι Αμερικανοί. Κινδυνεύει να σβηστεί ακόμα και ο Ταξιτζής.

* * *

Διαβάζοντας τη συνέντευξη του νέου προέδρου του ελληνικού κέντρου κινηματογράφου, Γιώργου Παπαλιού, στο καινούριο LifO, στέκομαι σε αυτή τη μικρή παράγραφο που αφορά κάτι πάρα πολύ σημαντικό, το οποίο δεν έχει εκφραστεί ποτέ σχεδόν δημοσίως από κανέναν.

Αν αναλογιστεί κανείς τη δουλειά που έχει γίνει στην Αμερική με το Prelinger Archive, το οποίο περιέχει σε ψηφιακή μορφή υψηλής ανάλυσης και πολλαπλών format (ελεύθερο για κατέβασμα), αρχειακό οπτικό υλικό από "ephemera" από το 1920 - 1970, στην Ελλάδα τα πράγματα είναι είναι λίγο πίσω (το ξέρω η έκφραση είναι μπαναλαρία...).

Δεν προσπαθώ να το παίξω οπτικοακουστικός τυφλοπόντικας, αλλά θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό για μια χώρα να διαθέτει σε ψηφιοποιημένη μορφή την οπτική της κουλτούρα - εκτός από τις ταινίες που σαπίζουν σε ράφια dexion υπόγειων αρχείων, στις οποίες αναφέρεται ο Παπαλιός.

Και για να γίνω πιο σαφής, θα πρέπει να ψηφιοποιηθεί οτιδήποτε έχει γυριστεί σε celluloid (αυτό το τόσο ευαίσθητο και textured μέσο) από τότε που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα (1910; 1920;) μέχρι και την εισαγωγή των βίντεο φορμάτ BETA και VHS.

Εύφλεκτο

2006-06-28T16:27:00.000+03:00

O Paul Gore (DJ Shadow, Moloko etc.) σκηνοθετεί το video του 'False Flags' των Massive Attack.

Αργή κίνηση. Άνθρωπος εξαθλιωμένος. Οργισμένος. Ανάβει και ρίχνει μια μολότωφ. Μια σημαία με αστέρια καίγεται. Πόσο έυκολο είναι πια για ένα οπτικοακουστικό δημιούργημα να πυρπολήσει μια συνείδηση; Πόση απήχηση μπορούν να έχουν βιντεοκλιπ με 'εμπρηστικό' περιεχόμενο, που ολοένα και αυξάνονται, στους δεσμώτες του λίβινγκ ρουμ και των sofas;

Εδώ, το False Flags [U.N.K.L.E. Surrender Sounds Session #2] (7.7Mb), από το U.K. Promo που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό. Available for 7 days.

Dos gardenias para ti

2006-06-24T17:53:00.000+03:00

Χύθηκε το νερό απ' το ποτηράκι με τις γαρδένιες στο τραπέζι της κουζίνας...

Πολύ συχνά φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Παράλληλα νιώθεις τον ίδιο κόμπο να σφίγγει και το λαιμό σου. Θες να τραβήξεις μια μπουνιά στον τοίχο τόσο δυνατή, που θα τρυπήσει τούβλα και τσιμέντο και θα φτάσει το χέρι στο άλλο δωμάτιο. Τελικά το χέρι φτάνει μέχρι το ΚΑΤ. Και το μυαλό κι η ψυχή σκληραίνουν σαν μπετόν. Για να αντέξουν.

Και ξαφνικά ένας από τους δύο πετάει μια μαλακία. Και όλη αυτή η ένταση της στιγμής εξαϋλώνεται μέσα σε ένα γέλιο μέχρι δακρύων. Γέλιο πολυποικιλιακό. Χαράς, θυμού, λύπης, ανακούφισης.

Τα έχουν αυτά οι συμβιώσεις.

Το Πουλάκι

2006-06-23T12:52:00.000+03:00

seeing is believing!

Birdy Nam Nam - Absesses

Περισσότερα, εδώ. Σχετικά με τεχνικές, εξοπλισμό κλπ., εδώ.

Αστικό mashup

2006-06-22T14:14:00.000+03:00

Είμαι στην Πλατεία Κλαυθμώνος για την πρεμιέρα της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής. Βρίσκω φίλους παλιούς και νεότερους. Αφήνομαι στη ζεστασιά τους κι ας έχει καύσωνα.

Όταν έφτασα έπαιζαν οι night on earth. Μια καλή γυναικεία φωνή συνοδευόμενη από μια σχετικά καλή μπάντα. Ακούω τα φωνητικά και παρατηρώ τον κόσμο να κυματίζει. Ηδονικό daydreaming. Οι τουρίστες που διασχίζουν τη Σταδίου κοντοστέκονται. Πρόσωπα. Πολλά πρόσωπα. Σώματα που αγγίζονται εδώ κι εκεί. Στο μεταξύ σκοτεινιάζει. Στη σκηνή εναλλάσσονται τα σχήματα. Victory Collapse, Bolek & Lolek. Λίγο παλιομοδίτικος ο ήχος τους. Φοβούνται να πειραματιστούν; Ποιος ξέρει. Μέτρια ηχητική κάλυψη. Δεν έχει και πολλή σημασία. Η ατμόσφαιρα είναι που μετράει περισσότερο. Και η ατμόσφαιρα είναι καλή. Νυχτώνει.

Τα κτήρια στέκουν και αφουγκράζονται. Αφήνουν τα ρομποτικά φώτα της σκηνής να χαϊδέψουν τις facades. Η μόνη τους αντίδραση είναι να αντανακλούν τον ήχο. Τον ήχο του κοριτσιού στη σκηνή και της ορχήστρας που τη συνοδεύει. Καταπίνουν τη βοή του δρόμου και την οχλαγωγία. Μαθημένα, άλλωστε. Τ' αυτιά μου υποτάσσονται στις μελωδίες του κοριτσιού. Δίπλα μου κάποιοι τραγουδούν. Λικνίζονται. Παρασύρομαι. Δε χορταίνω να την ακούω (και να τη βλέπω). Κι ας έχει κακή ηχοληψία. Και ας την στενοχωρεί αυτό. Δύο βιολοντσέλα, ένα φλάουτο, ένα ακορντεόν και η Μόνικα στην κιθάρα και το κλαβιέ. Λίγα τραγούδια, μεταξύ των οποίων και το over the hill που μου αρέσει. Μια διασκευή του Whiter shade of pale. Ευγενικά ευχαριστεί. Ευγενικά αποχωρεί. Τη θέση της θα πάρει κάποιο άλλο σχήμα. Έχει ακόμα δυο μέρες αυτή η πόλη να φορτιστεί, μέχρι την επόμενη χρονιά.

Δεν θέλω να κάτσω άλλο. Έχω στα μάτια μου το μωρό που κοιμάται. Στο δρόμο σκέφτομαι ότι θα της ψιθυρίσω τραγουδιστά με την ψιλοβραχνιασμένη συναυλιακή μου φωνή «why? Tell me why? »

null

2006-06-21T16:37:00.000+03:00

"Ιδρυματοποιούνται τα παιδιά. Και συνήθως αυτοτιμωρούνται για να προκαλέσουν προσοχή και να διεκδικήσουν μια αγκαλιά. Χθες ένα μωράκι ξανάκανε το «χτύπημα». Χτυπούσε το κεφάλι του στο πάτωμα μέχρι ν' ανοίξει η μύτη του. Και περίμενε όλο χαρά γιατί ήξερε ότι μετά το αίμα έρχεται η αγκαλιά και η φροντίδα."

Aπό εδώ κι εδώ.

Διαβάζω ξανά και ξανά και ξανά αυτή την παράγραφο και δεν το χωράει ο νους μου. Παραβιάζει τη λογική μου.

Η σκηρότητα της ζωής δεν επινοείται από κανέναν ευφάνταστο σεναριογράφο. Αυτή η σκληρότητα είναι αυθεντική σαν μαχαιριά. Κι αυτό είναι μόνο το ένα εκατομμυριοστό της που γίνεται ορατό από ένα άρθρο.

Άλμα

2006-06-19T12:13:00.000+03:00

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι πιο ενδεικτικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο μετατράπηκε ο ήχος σε εικόνα και ο ακροατής σε εικονοφάγο (προς τέρψιν του MTV και των παραφυάδων του), από τα βιντεοκλίπ της προ-προηγούμενης δεκαετίας (με πεθαίνει αυτή η διπλή πρόθεση!).

Η μουσική εικονογραφία των έιτις είναι σχεδόν... αθώα: μπάντα, παιανίζει, σκηνοθέτης, abstract πλάνο, κάποια χωρίς concept (έγκλημα!), zoom-in στην κιθάρα, το μικρόφωνο, ένας ουρανός, μια φράντζα που κινείται ανέμελα, λίγο artistic κινηματογράφηση και "τό 'χουμε".

Τα κλιπ των έιτις είναι ακόμα ένα pixel σε ένα απέραντο βίντεο αρτ νοσταλγίας. ("θυμάσαι το μουσικόραμα;", "αυτό το έβλεπα στο MTV το 87 πριν πάω σχολείο, όταν ήμουν απογευματινός").

Αν μη τι άλλο, είναι και μια απόπειρα γενεαλογίας της μουσικής εικόνας του σήμερα.

Το πρώτο link οδηγεί σε youtube βίντεο. Το δεύτερο σε downloadable αρχεία καλής εώς πολύ καλής ποιότητας.

τέταρτο

2006-06-15T15:02:00.000+03:00

Το «Χαμόγελο της Τζοκόντας» ήταν ο πρώτος δίσκος που πήραμε όταν έφερε ο πατέρας μου το πικάπ από την Ιαπωνία. Ήμουν 10 χρονών και γρήγορα έμαθα να το χειρίζομαι μόνος. Μέγα κατόρθωμα! Άκουγα το δίσκο σα χαζός για μέρες, μην μπορώντας -ελλείψει reference- να τον ταξινομήσω στο κεφάλι μου. Με συντρόφευε στο διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων. Αργότερα, όταν παρατήρησα ότι από την πίσω πλευρά του εξώφυλλου υπήρχαν κείμενα, κάθε φορά που τον άκουγα, διάβαζα τις σημειώσεις που συνόδευαν τα κομμάτια, παραμερίζοντας τα υπόλοιπα αναγνώσματά μου. Κείμενα αλλόκοτα για ένα παιδικό μυαλό. «Μια γυναίκα μόνη στην Πέμπτη Λεωφόρο», «ο Κύριος Νολλ». Με τρόμαζε το ακατανόητό τους.

Αργότερα ήρθαν σπίτι το “Reflections”, το “Sweet movie”, η “Πορνογραφία”, η “Ρωμαϊκή Αγορά”.

* * *
Προσδοκούσα να νιώσω ηλεκτρισμό να διαπερνά το κεντρικό νευρικό σύστημα και να κατακεραυνώνεται ο εγκέφαλός μου , όταν πριν από δεκαπέντε χρόνια του έσφιξα το χέρι. Μας είχε συστήσει η τελευταία του μούσα, την οποία όλοι στην -τότε- παρέα θαυμάζαμε και την ακολουθούσαμε κατά πόδας, όπου εμφανιζόταν. Όμως, όπως γίνεται συνήθως με τις μεταφυσικές προσδοκίες μας, ψιλοαπογοητεύτηκα με την χλιαρή, υγρή χειραψία συνοδευόμενη από ένα «χαίρω πολύ». Κράτησα την παλάμη του σφικτά και με τα δυο μου χέρια.

«Εγώ να δεις πόσο χαίρομαι, φώτισέ με τώρα», ψέλλισα. Κάτσαμε στο ίδιο τραπέζι για ένα τέταρτο. «Τέταρτο», σαν τον τίτλο του περιοδικού του. Ήμουν 17 και δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη, μόνο τον κοίταζα. Άρχισα να καπνίζω Davidoff.

Δεν ξανάκουσα ποτέ το «Χαμόγελο της Τζοκόντα» μετά που πέθανε. Πάνε δώδεκα χρόνια, σαν σήμερα.

Η φωτογραφία είναι από το εξαιρετικό επίσημο site του.

eye_toy

2006-06-14T11:42:00.000+03:00

Κοιμάται απαλά, θαρρείς ότι αιωρείται. Αιωρείται μαζί με τους ambient ήχους των πέριξ πολυκατοικιών. Ένα αυτοκίνητο που ξεκινά. Η μηχανή του γκαζόν που βογγάει. Το κλαμα από κάποιο μωρό που ξύπνησε πριν από αυτήν. Τίποτα δεν ταράζει τον ύπνο της. Ένα πετάρισμα στα βλέφαρα προδίδει ότι ονειρεύεται. Τι μπορεί να βλέπει ένα εννιάμηνο παιδάκι; Το μπαμπά και τη μαμά; Τα πορτοκαλί σύννεφα που βλέπαμε στο Ναύπλιο; Τη γάτα που της έκανε εντύπωση τις προάλλες; Την κούκλα που μιλάει όταν της πατάς την κοιλίτσα; Τι της λέει στ' όνειρο πέρα από "σ' αγαπώ";

Περιστρέφομαι γύρω από την κούνια της σα Δερβίσης. Τρίζουν οι κλειδώσεις μου μαζί με το ξύλινο πάτωμα. Φοβάμαι μην την ξυπνήσω. Αδύνατο να αντισταθώ. Σκύβω.

Χαϊδεύω τα μαλλάκια της. Αφήνει ένα γουργουρητό. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είναι δικιά μου. Μα φυσικά και δεν είναι δικιά μου. Ανήκει στα πορτοκαλί σύννεφα. Στον αέρα. Στη γάτα. Στα όνειρά της, που πλουτίζουν μέρα με την ημέρα.

χω_meta_ρή

2006-06-13T16:16:00.000+03:00

The Trash Heap. H "σοφή" φιγούρα του Fraggle Rock.

Crossing the Bridge

2006-06-12T11:21:00.000+03:00

O μπασίστας των Einsturzente Neubauten, Alexander Hacke, μεγαλωμένος σε μια από τις μεγαλύτερες τουρκικές κοινότητες της Ευρώπης, αυτή του Βερολίνου, ταξιδεύει στην Ισταμπούλ και παρέα με τον Τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτη Fatih Akin και ένα mobile recording unit καταγράφουν τις μουσικές της πόλης, αλλά από ένα πιο ανθροποκεντρικό point of view.

Εκτός από την απίστευτη σκηνοθετική ματιά και το κορυφαίο μοντάζ, ο ανύποπτος θεατής (εγώ) βρίσκεται μπροστά σε ένα ντοκιμαντέρ που (επιτέλους) δεν αντιμετωπίζει τη local μουσική σαν μουσειακό είδος που χρήζει συντήρησης. Απλά την καταγράφει απεικονίζοντάς την ως αναπόσπαστο, οργανικό κομμάτι της καθημερινότητας. Αυτό που μένει στο τέλος, εκτός από τις μουσικάρες, είναι ότι είτε πήγαινε εκεί ο avantgarde μουσικός και ο μετανάστης σκηνοθέτης, είτε όχι δεν θα έτρεχε και τίποτε. Δεν θα άλλαζε ο ρους των μουσικών πραγμάτων ούτε οι ζωές των ανθρώπων που καταγράφει.
Και νομίζω ότι αυτό είναι το βασικό συστατικό που κάνει ένα μουσικό ντοκιμαντέρ και ακόμα περισσότερο το "Crossing the Bridge", επιτυχημένο.

Passive Attack

2006-06-11T19:01:00.000+03:00

Παρασκευή βράδι
- Στον καναπέ
- Σκουπιδοτηλεόραση
- Σπλιφ
- Ένα κιλό παγωτό
- Πανηγυρική ντέκα
- Δεν πειράζει.

ΠΣΚΔ Αγίου Πνεύματος
- ΓαΜΑΤη η φοιτητική ζωή.
- Καταργείται το πανεπιστημιακό άσυλο.
- Καταργείται η λογική στα δελτία ειδήσεων.
- Λουκιν' φορ φαν; Καταργείται ο εγκέφαλος.
- Που θα πας διακοπές; Στην Τράπεζα.

no_massive

2006-06-08T15:23:00.000+03:00

Τι; Δε θα με πας στους massive attack;

Will Holland

2006-06-07T11:03:00.000+03:00

Γενικά στη φυσική, ο όρος κβάντο περιγράφει την ελάχιστη διακεκριμένη ποσότητα φυσικού μεγέθους (ενέργειας, ηλεκτρικού φορτίου κλπ.). Η λέξη "κβάντο" προέρχεται από το λατινικό "quantus", που σημαίνει "πόσο;".

Ίσως είναι μια περίεργη αντίληψη modesty ή απλά μια ανεστραμμένη αίσθηση του χιούμορ, γιατί ο συνομήλικος της... Beyonce, Will Holland (ή Quantic ή Quantic Soul Orchestra ή Limb Twins) διαθέτει τη "μέγιστη διακεκριμένη ποσότητα" ταλέντου, που του επιτρέπει να γράφει, να ενορχηστρώνει, να ρεμιξάρει, να μαγειρεύει πρωτόγονο funk με breaks, afrobeats με electronica και εντέλει να προσφέρει εν αφθονία 'ολλανδικά' χαρμάνια ήχων αξεπέραστης αισθητικής και ηλεκτρικού φορτίου.

Με οκτώ (8!) άλμπουμ και πάνω από 30 ρεμίξ, πότε ως Quantic, πότε πίσω από την Quantic Soul Orchestra, από το 2002 έως και φέτος και με κριτικές τύπου "The hottest motherfucker out there", κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι τεμπελιάζει.

QUANTIC:
Tell It Like You Mean It [12"]
Shapes [CD]
Quantic - One Offs, Remixes & B Sides [CD]
One Off's, Remixes and B Sides EP [12"]
Shapes EP: Z [12"]
Off The Beaten Track (mix) [CD]
Mishaps Happening [LP/CD]
Apricot Morning [LP/CD]
The 5th Exotic [LP/CD]

QUANTIC SOUL ORCHESTRA:
End Of The Road [7"]
Pushin' On [LP/CD]
Stampede [LP/CD]

Εδώ το "Perception", από το Mishaps Happening (2004).

i_mage

2006-06-06T17:06:00.000+03:00

JPG till we die

"The Image as it is.
As-Found is our creative response to the trillions of images available on the Internet.

The ‘As’ in As-Found stands for the perfection we perceive in these images. These images, as they have been found, are perfect in our eyes, and we want to showcase them here, giving them a new space in which to be contemplated. Showing them in the context of this site gives them new value.

We often choose images for different qualities than those which were intended to be seen. Therefore the creator is often irrelevant.

If the image has been made by a contemporary artist we don’t want to know about it, because images created with multiple interpretations in mind are useless to us."

Ένα side project της... απόλυτης new media εταιρείας hi-res (θυμάστε την οθόνη led πίσω από τους massive attack στο Λυκαβηττό ή το site της ταινίας "Requiem for a dream";)

Εξαίσιο

2006-06-05T15:02:00.000+03:00

Εξαίσιο...
Έχω ξεχάσει ποια ήταν η τελευταία φορά που είδα τυπωμένο το επίθετο "εξαίσιο" ή πότε άκουσα κάποιον να το χρησιμοποιεί για να εκθειάσει κάτι. In fact, η λέξη είναι τόσο "πασέ" που μπορεί να μην αναγνωρίζεται πια ως μέρος του ελληνικού λεξιλογίου.

Ήταν όμως η μοναδική λέξη που αυθόρμητα αναδύθηκε στο μυαλό μου παράλληλα με τους τίτλους τέλους της ταινίας του Tim Burton, The Corpse Bride.

If I touch a burning candle I can feel no pain.
In the ice or in the sun it's all the same.
Yet I feel my heart is aching.
Though it doesnt beat, it's breaking.
And the pain here that I feel... try and tell me it's not real.
I know that I am dead... yet it seems that I still have some tears to shed.

...

UPD: Vincent, by Tim Burton (1982)

ΑΡΡΥΘΜΗτική

2006-06-04T17:47:00.000+03:00

[...]Αν πριν από 60 χρόνια ήταν οικοδομημένο το 17,7% της έκτασης του Λεκανοπεδίου, σήμερα έχει χτιστεί το 68,5%. Σήμερα, μέσα σε 544 τ.χλμ. στοιβάζονται 4 εκατ. άνθρωποι, 1.500.000 νοικοκυριά, 1.700.000 μαγαζιά και γραφεία σε ένα αδιάκοπο άναρχο μπετόν και κυρίως 2 εκατ. αυτοκίνητα, 2.500 λεωφορεία, 16.000 ταξί, οχήματα που διανύουν όλα μαζί 17.940.000.000 χιλιόμετρα το χρόνο, πάνω σε 8.600 χιλιόμετρα διπλοπαρκαρισμένων και προβληματικών δρόμων [...]...ενώ μετακινούμαστε με το Ι.Χ. μας στο κέντρο, μένουμε πλέον στα προάστια -μόνο το 28% των Αθηναίων του '80 έχουν απομείνει εντός των διοικητικών ορίων πρωτευούσης-, κυρίως στα βόρεια προάστια, παραβλέποντας ότι το φονικό νέφος εδρεύει επίμονα και εκεί.

Καθημερινή της Κυριακής
Φύλλο 4ης Ιουνίου 2006 (σελ. 28)

Generation GAP

2006-06-02T16:54:00.000+03:00

Σχετικά με αυτό που πραγματεύεται το post του old-boy που δημοσιεύτηκε και εδώ, στο blog του ANemos, ένας καλός φίλος, ο aMUSiC (που δεν έχει δικό του blog) θέλησε, μέσω του VJay's Club να postάρει τη δική του άποψη για το εν λόγω κείμενο.

"Πάντως δεν έχει και άδικο ο συγγραφέας.. Όσο πιο σιχαμένη γίνεται η κοινωνία, τόσο πιο πολύ αποστειρώνεται. Πραγματικά είναι να αναρωτιέται κανείς πως επιβιώσαμε!!.. Όχι βέβαια ότι δεν έβγαλαν και οι γενιές μας (και οι προηγούμενες) ένα κάρο χαζοχαρούμενα.. Απλά μάλλον μας πειράζει το είδος των χαζοχαρούμενων =)
Μήπως εν τέλει τώρα που μεγαλώσαμε, έχουμε αρχίσει να μην καταλαβαίνουμε τη νέα γενιά;.. Όπως δεν μας καταλάβαιναν εμάς τότε οι προηγούμενες;
Και πρέπει να συμβούν πολύ χοντρά πράγματα για να το συνειδητοποιήσει κάποιος. Όπως ας πούμε η νίκη των Lordi στην Eurovision. Ανεξάρτητα από το αν το κομμάτι τους ήταν καλό ή κακό (που για μένα ήταν απλά ένα συμπαθητικό rock κομματάκι, σχεδόν κλεμμένο από Alice Cooper), οι Lordi εκτέλεσαν κοινωνικό έργο. Έδωσαν στις παλαιότερες γενιές να καταλάβουν ότι οι ρυθμοί είναι πολύ πιο γρήγοροι (και γρηγορότερα αυξανόμενοι) από όσο πίστευαν ότι είναι..
Δεν έχω πατήσει ακόμα τα 30.. και παρ' όλο που είμαι (ή προσπαθώ να είμαι) μέσα στα πράγματα.. έχω ήδη χάσει την μπάλα. Και η πιο φυσιολογική αντίδραση του ανθρώπου, είναι αυτό το οποίο δεν καταλαβαίνει να το καταδικάζει.
Δεν είναι κακό να μένεις πίσω. Έτσι ήταν ανέκαθεν ο άνθρωπος.. και έτσι θα είναι.. Ακόμα και η νέα γενιά που την ταχύτητά της την μετράει σε Megabit.. κάποια στιγμή θα μείνει πίσω.. και ίσως για αυτή τη γενιά θα χρειαστεί πολύ λιγότερος χρόνος. Το σημαντικό είναι να αναγνωρίζεις το ότι έχεις μείνει πίσω.. και να το απολαμβάνεις."

Γκύζη Rider

2006-06-02T11:11:00.000+03:00

The Corolla Tales

Η ζωή τραβάει την ανηφόρα, στις παλιες αγαπημένες μου γειτονιές. Εκεί που όταν ξαναβρίσκομαι -δήθεν- τυχαία το μάτι στέλνει κατευθείαν σήμα στο κουτί του υποθαλάμου.

Κι αφού χορτάσω σεροτονίνη (μίγμα εκρηκτικό με την καφεΐνη) γκαζώνω και ιδροκοπάει η μηχανή της λιωμένης Corolla. Τα ξιγκόθρεφτα από τον παχύ αέρα των προαστίων πνευμόνια μου πονάνε, όταν επιστρέφω εκεί. Στο κέντρο της Αθήνας.

Το βλέμμα έρπει πάνω στους τοίχους της. Αναζητάει σημάδια πολιτισμών που έχουν εκλείψει. Εντέλει συναντά τη γραμμική Β' του σήμερα. Και αίφνης οι άμπιεντ ήχοι εξασθενούν. Σχεδόν σιωπή. Μόνο ένα arpeggiator που έχει συντονιστεί με το Σταμάτη και το Γρηγόρη του φαναριού, ακούω. Ανθρωπάκια που ρεϊβάρουν με ωράριο. Οκτώ - τέσσερις.

Θα τη λατρέψουν κι εκείνοι την Αθήνα. Όχι το τοπίο, όσο το randomness. Θα τους σκάσουν ευκαιρίες, αναποδιές, θα δημιουργήσουν, θα φάνε τη μεταμοντέρνα σφαλιάρα. Θρανία, έδρανα, γραφεία, οθόνες, τζακούζι, χειρουργεία. Κι όλα αυτά μέσα στην πόλη που τους θρέφει το υποσυνείδητο. Στην πόλη που θα τους αγκαλιάσει στοργικά πριν την κατάποση.

DIY VJ - PIX & MIX

2006-06-01T15:49:00.000+03:00

Το κάλλιστο Channel 4 και το παρακλάδι του Ideas Factory έχουν αναλάβει το θεάρεστο έργο να καθοδηγήσουν κάθε ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα στα σωστά μονοπάτια της λεγόμενης creative industry. Κομμάτι αυτής της προσπάθειας αποτελεί και το Pix and Mix. Ένα microsite αφιερωμένο εξ'ολοκλήρου σε όσους και όσες αρέσκονται να οπτικοποιούν τον ήχο στις απανταχού Clublands.

Το εισαγωγικό σημείωμα της αρχικής σελίδας αναφέρει:

"Οι VJays (Video Jockeys) εξελίσσονται ταχύτατα στο μεγαλύτερο γεγονός (thing) των Clubs και των Μουσικών events γενικότερα, μετά την ανακάλυψη των ηχείων."

Το site προσφέρει ένα software που τεστάρει κανείς την ικανότητά του να μιξάρει εικόνες με μουσική, σου δίνει έτοιμα κλιπάκια για να παίξεις, έχει online μαθήματα για πιο εξελιγμένους, καθώς και links προς τα πιο δημοφιλή προγράμματα VJing.

Σε μια χώρα που το clubbing αλλά και οι συναυλίες μόλις έχουν αρχίσει να ξεπερνούν τη φάση "ποτό σε χέρι με αγκύλωση - υψωμένο φρύδι - κόβω φάτσες" και "DJ O,ti nanai plays O,ti tou Katevei", τι προοπτικές μπορεί να έχει αυτό που με τόση αυτοπεποίθηση αναφέρει το Pix and Mix ως "the most cutting-edge art-form to emerge in the new millennium.";

Ιστορία στο 'repeat'

2006-05-31T17:39:00.000+03:00

Οι τελευταίες μέρες είναι πολύ moody. Ασταθείς. Πετάει μια πεταλούδα πάνω από το Σινικό Τείχος και μια Blogόσφαιρα σκάει σαν κακομασημένη τσιχλόφουσκα. Πέφτει ένας κεραυνός στη Μαδαγασκάρη, φωτίζονται δέκα μυαλά μαζί απ' τη λάμψη και φτιάχνουν ένα αριστούργημα.

Κι όμως αυτό που μένει στο τέλος είναι ένα ζευγάρι μάτια να κοιτούν μια οθόνη. Ούτε βρώμικα χνώτα στη μούρη - σαν επίγευση από βρισίδι. Ούτε ηλεκτρισμός. Ούτε buzz. Ούτε φλεβίτσες να χτυπάνε κάτω από το μάτι.
* * *

Expert Medicine_Swimming Lessons

2006-05-29T13:59:00.000+03:00

Κυκλοφόρησε το ντεμπούτο album των Expert Medicine, με τίτλο "Swimming Lessons".

Αγγλικός στίχος, funk, acid jazz, freestyle και dance στοιχεία συνδυάζονται με samples κινηματογραφικών soundtracks, decks και ηλεκτρονικές αποχρώσεις.

Το CD περιέχει 11 κομμάτια σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση των Expert Medicine, καθώς και πλούσιο multimedia υλικό, ενώ περιλαμβάνει τις συμμετοχές 2 εξαιρετικών μουσικών: του Γιώργου Καλούδη στο τσέλο και του Daniel Armando στα κρουστά.

(Το (αντι)γράφω σχεδόν δακρύζοντας γιατί ως κομμάτι του... Εxpert crew έχω ζήσει από πολύ κοντά τον κόπο και την αγωνία που προϋποθέτει ένα τέτοιο εγχείρημα, στην Ελλάδα.)

***

Εντέλει, είναι η απόπειρα συστέγασης πολλαπλών επιρροών σε μουσικό και αισθητικό επίπεδο, μιας ομάδας ανθρώπων που αρέσκεται σε ηχητικούς πειραματισμούς και οπτικοακουστικά fusions.

Πάτα το 'play' και θα με θυμηθείς.

Το ομώνυμο τραγούδι, εδώ.