<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Tuesday, August 29, 2006

Ένας Χρόνος

Τέτοια ώρα πριν από ένα χρόνο...
Αγωνία. Βλέμματα προσμονής. Το άγχος είχε αρχίσει να είναι τόσο ορατό στον αέρα που το έκοβες με το ψαλίδι. Νεύρα. Σουρεάλ και ψυχεδελικές συμπεριφορές από τους κοντινούς. Η αίθουσα αναμονής 'έβραζε'. Πόσες περιπτώσεις. Αθηναίοι, επαρχιώτες, αλλοδαποί. Βλέμματα που διασταυρώνονται. Ένα τσιγάρο στη είσοδο. Το αυτί κολλημένο στο μεγάφωνο που φώναζε τα ονόματα.

Και μετά, είχε φτάσει ήδη μεσημέρι. 13:35 έδειχνε το ρολόι όταν μέσα σε ένα θάλαμο την είδα μόνος για πρώτη φορά. Άκουσα το κλάμα της να ξεχύνεται δυνατό και να γεμίζει το χώρο. Ένα κλάμα λυτρωτικό σαν μουσική στα αυτιά κουφού. Αν και τυλιγμένη στα αίματα και το αμνιακό υγρό, η όψη της μέσα στο πλαστικό κρεβατάκι με τις ρόδες, έδωσε άφεση αμαρτιών, έλουσε και καθάρισε την ψυχή μου. Για μια στιγμή δεν υπήρχε 'εγώ', δεν υπήρχε 'εδώ'. Μόνο μια μεγάλη και μια μικρή καρδιά που πάλλονταν σε τριπλά bpm.

Στα 31 μου έγινα πατέρας. Γίναμε γονείς. Τέτοια ώρα πριν από ένα χρόνο...

Wednesday, August 23, 2006

lovelovelove


Απόσπασμα από ένα ε ξ α ί σ ι ο τραγούδι (merci mhulot!), 'ντυμένο' με εικόνες αυθεντικής americana, που κόπηκαν από διάφορα video του Prelinger Archive.

Tuesday, August 22, 2006

23 Secs


experimenting...

Thursday, August 17, 2006

PES το κι έγινε


Είναι από το New Jersey, το πραγματικό του όνομα είναι Adam Pesapane, αλλά ούτε η μάνα του δεν τον φωνάζει πια έτσι. Έχει κάνει κάποιες αόριστες σπουδές αγγλικής φιλολογίας με ειδίκευση στον James Joyce και για ένα μικρό διάστημα έμενε σε ένα από τα δωμάτια που φιλοξένησαν τους σκοτεινούς κόσμους του Edgar Allan Poe. Σύμπτωση;

Ο PES είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος -κατ' εμέ- ανεξάρτητος καλλιτέχνης του stop-motion animation, βαδίζοντας στα χνάρια του Σβανκμάγιερ, ο οποίος δημιουργεί κόσμους με καθημερινά ευτελή αντικείμενα που κινούνται, σχολιάζουν, σατιρίζουν και πάνω απ' όλα βρίθουν φαντασίας και φρέσκιας οπτικής. Κάτι που 'ανακάλυψαν' η Diesel και το Bacardi. Brands για τα οποία έφτιαξε μερικές πανέμορφες διαφημίσεις που μπορείτε να δείτε στο site του PES καθώς και το σύνολο της δουλειάς του.

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα και δείτε το εξαιρετικά επίκαιρο - και βραβευμένο - ταινιάκι του PES, με τίτλο "Kaboom" που καυτηριάζει τη φενάκη του πολέμου, in general.

Meet the SKALPELS!


Είχα καιρό να ακούσω κάτι που να με ενθουσιάσει τόσο όσο οι κύριοι SKALPEL (Marcin Cichy και Igor Pudło) από το Wrocław της Πολωνίας, που εδώ και 2 χρόνια ανήκουν στο δυναμικό της Ninja Tune.
Η ιδέα πίσω από το nu jazz υβρίδιο που δημιουργούν (στα πρότυπα του ήχου της Compost Records) είναι απλή: παίρνουν samples από ένα τεράστιο αρχείο πολωνικής jazz του '60 και του '70, τα ανακατεύουν ευλαβικά με *.-hop ρυθμούς, downtempo και electronica α' διαλογής και παράγουν δ(γ)ιαμάντια όπως το "High", από το L.P. με τίτλο το όνομά τους, που κυκλοφόρησαν οι Ninjas το 2004.


Καλό φθινόπωρο! (Δεν είναι ευχή, είναι προσδοκία.)