<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Thursday, June 22, 2006

Αστικό mashup

Είμαι στην Πλατεία Κλαυθμώνος για την πρεμιέρα της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής. Βρίσκω φίλους παλιούς και νεότερους. Αφήνομαι στη ζεστασιά τους κι ας έχει καύσωνα.


Όταν έφτασα έπαιζαν οι night on earth. Μια καλή γυναικεία φωνή συνοδευόμενη από μια σχετικά καλή μπάντα. Ακούω τα φωνητικά και παρατηρώ τον κόσμο να κυματίζει. Ηδονικό daydreaming. Οι τουρίστες που διασχίζουν τη Σταδίου κοντοστέκονται. Πρόσωπα. Πολλά πρόσωπα. Σώματα που αγγίζονται εδώ κι εκεί. Στο μεταξύ σκοτεινιάζει. Στη σκηνή εναλλάσσονται τα σχήματα. Victory Collapse, Bolek & Lolek. Λίγο παλιομοδίτικος ο ήχος τους. Φοβούνται να πειραματιστούν; Ποιος ξέρει. Μέτρια ηχητική κάλυψη. Δεν έχει και πολλή σημασία. Η ατμόσφαιρα είναι που μετράει περισσότερο. Και η ατμόσφαιρα είναι καλή. Νυχτώνει.


Τα κτήρια στέκουν και αφουγκράζονται. Αφήνουν τα ρομποτικά φώτα της σκηνής να χαϊδέψουν τις facades. Η μόνη τους αντίδραση είναι να αντανακλούν τον ήχο. Τον ήχο του κοριτσιού στη σκηνή και της ορχήστρας που τη συνοδεύει. Καταπίνουν τη βοή του δρόμου και την οχλαγωγία. Μαθημένα, άλλωστε. Τ' αυτιά μου υποτάσσονται στις μελωδίες του κοριτσιού. Δίπλα μου κάποιοι τραγουδούν. Λικνίζονται. Παρασύρομαι. Δε χορταίνω να την ακούω (και να τη βλέπω). Κι ας έχει κακή ηχοληψία. Και ας την στενοχωρεί αυτό. Δύο βιολοντσέλα, ένα φλάουτο, ένα ακορντεόν και η Μόνικα στην κιθάρα και το κλαβιέ. Λίγα τραγούδια, μεταξύ των οποίων και το over the hill που μου αρέσει. Μια διασκευή του Whiter shade of pale. Ευγενικά ευχαριστεί. Ευγενικά αποχωρεί. Τη θέση της θα πάρει κάποιο άλλο σχήμα. Έχει ακόμα δυο μέρες αυτή η πόλη να φορτιστεί, μέχρι την επόμενη χρονιά.

Δεν θέλω να κάτσω άλλο. Έχω στα μάτια μου το μωρό που κοιμάται. Στο δρόμο σκέφτομαι ότι θα της ψιθυρίσω τραγουδιστά με την ψιλοβραχνιασμένη συναυλιακή μου φωνή «why? Tell me why? »

5 Comments:

Blogger Αθήναιος said...

Είναι κ γαμώ! :-D

Έχω πάει (κ λογω δουλειάς) σε μαζώξεις πολλών ειδών αλλά τέτοιες Γιορτές Μουσικής μέσα στις πόλεις είναι όλα τα λεφτά. Ακόμη κ αν είναι να την ευχαριστηθεί μόνον ένας, γιατί έτσι κ αλλιώς αυτός ο ένας που θα παρατηρήσει τον ήχο της μουσικής να αντανακλάται στα κτίρια, όπως το παρατηρήσατε εσείς, πονάει πολύ για την άσχημη καθημερινότητα!

Γιαυτόν τον έναν λοιπόν!

4:35 PM  
Blogger spyros said...

Όποτε κατεβαίνω στο κέντρο, έχω την ίδια διάθεση που θα είχα και σε κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό. Ισως γιατί έμεινα 25 χρόνια στο κέντρο - τωρα πια όχι

Όπως καταλαβαίνεις απορροφώ όσο το δυνατόν περισσότερα (εικόνες -ήχους - ατμόσφαιρες), για να έχω να θυμάμαι μέχρι την επόμενη βόλτα/'ταξίδι' μου. Πόσο μάλλον εχθές που υπήρχε και συναυλία στη μέση! Oπότε ίσως το παραπάνω κείμενο να έxει και μια δόση υπερβολής.

Σ' ευχαριστώ πολύ, Αθήναιε.

6:21 PM  
Blogger Τυπος Νυχτερινος said...

Σπύρο,

όσο μπορείς να βλέπεις αυτή την πόλη και ειδικά το κέντρο της με τα μάτια του τουρίστα, -όχι απαραίτητα του αλλοδαπού, αλλά εν γένει του μή ΑΘηναίου-, θα βρίσκεις ακόμα λόγους να τη θεωρείς όμορφη ακόμα...

12:04 PM  
Blogger Chili said...

Kαι στον Τεχνοχώρο ήταν ωραία. Όχι όπως αλλες χρονιές βέβαια, αλλά από το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα.

12:04 PM  
Blogger spyros said...

Δεν θά 'θελα να υπερβάλλω περισσότερο, αλλά υπάρχουν πράγματα στην Αθήνα που με συγκινούν ακόμα, τύπε νυχτερινέ.

Τσίλι, είδες τίποτα καλό;

1:02 PM  

Post a Comment

<< Home