<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Friday, March 03, 2006

God is a VJ

Athens Voice (2.3.06 - σ.20):
"ARE DJS DEAD? Keep your eyes open για τη νέα τάση που αναπτύσσεται ραγδαία(!), το VJing. Οι Video Jockeys δεν "παίζουν", "δείχνουν" μουσική ντύνοντάς τη με video art, κινηματογραφικά στιγμιότυπα ή απλά εναλάσσοντας, αντί για βινύλια, video clips.

Well keep your eyes open γιατί το VJing είναι κάτι που αναπτύσσεται στα δικά μας εικαστικά και μουσικά δρώμενα εδώ και κάμποσα χρόνια. Στο εξωτερικό...αστο. Από το acid Frisco του '67 και την ορχήστρα Light Sound Dimension (LSD) του Bill Ham μέχρι τα backround projections των δεινοσαύρων Pink Floyd, τα laser show του J.M. Jarre και τα μεγαλειώδη live των O.R.B. Κι όλα αυτά ελάχιστο διάστημα πριν εισβάλλουν τα visuals στο μίξερ της Club Culture κάπου στις αρχές των '90s. Το key-όνομα για το τελευταίο είναι οι ιδιοκτήτες της Ninja Tune, Coldcut.

Στην Ελλάδα το VJing αφού ξεπέρασε τη λυρική του διάσταση (το παιχνίδισμα των ηλιαχτίδων στα φύλλα της ροδιάς και οι ιριδισμοί του φωτός στην πρωινή αχλύ, ενώ ενάς δρυοκολάπτης προσφέρει το ατέρμονο beat) ξεκίνησε δειλά να κάνει την εμφάνισή του απο τα τέλη του...προηγούμενου αιώνα σε clubs και σε live ελληνικών συγκροτημάτων από μικρές ομάδες ή άτομα που είχαν μεράκι με τα οπτικά μέσα, ήξεραν "προπαίδεια" και είχαν δει κάτι αντίστοιχο να συμβαίνει σε Ευρώπη και Αμερική. Ίσως, δεν έχει αποκτήσει ακόμα τη διάσταση, την οργάνωση και βέβαια (στην Ελλάδα ζούμε) τους επώνυμους, με το τρόπο που αυτό έχει γίνει σε άλλες χώρες του εξωτερικού.

Το VJing, απλά, βρίσκεται στην εποχή της πλήρους αθωότητας, στην Ελλάδα. Ποιος ξεχνά τα live του Κ.Β. ή του Μιχάλη Δ. με προβολές από πειραγμένες τσόντες;

6 Comments:

Blogger Mirandolina said...

Κρίμα! Κλείνουν τα λάιφστάυλ έντυπα και ξέμειναν οι άνθρωποι από πηγές ενημέρωσης... Όταν ανακαλύψουν το γουγλ και το σερτσιν να δεις τι έχει να γίνει! (όλο διάβασμα μου βάζεις, στο μεταξύ!)

12:52 PM  
Blogger spyros said...

Χαμός, θα γίνει mirando...
(δεν το κάνω επίτηδες)
;-)

12:55 PM  
Anonymous grontas said...

Σπύρο καλησπέρα...Το vjing και το video art γενικότερα είναι σε πειραματικό στάδιο ακόμη παγκοσμίως ως μορφή τέχνης. Δεν έχει βρεί την αναγνώριση που του αξίζει ακόμη και πολύ το θεωρούν ως "παιχνίδι με κομπιουτερ". Εχω παρακολουθήσει πολλά shows από Light Surgeons, Addictive Tv και άλλα μεγαθήρια του Optronica Fest και έχω μείνει άναυδος από την ποιότητα τους. Πάντως ετοιμάζουμε ποστ για το vjing/video art και θα ήθελα τις παρεμβολές σου.

2:34 PM  
Blogger spyros said...

Με μεγάλη μου χαρά!
ozric01@hotmail.com

2:38 PM  
Blogger Kevlarsoul said...

K.B δέν ξεχνιέται

9:31 PM  
Blogger Πάνος said...

Αγαπητέ φίλε /φίλη (χάριν συντομίας – συγνώμη, ε;)
Για ενημέρωσή σου (και των πολυπληθών αναγνωστών σου) αντέγραψα και σου στέλνω το ποστ του ΗΜΙΑΙΜΟΥ (http://imiaimos.blogspot.com/) Περισσότερα σχετικά, στο ιστολόγιο του Ημίαιμου και στα «μτΚ». Θένξ!
-----------
Το TRISAN εξόκειλε πριν δυό μήνες στην ωραιότερη παραλία της Θάσου.
Γεμάτο μπαμπακόσπορο. Δεν είναι δα και κανένα «θηρίο» της θάλασσας.
Στη ναυτική ορολογία θα το λέγαμε «τραμπάκουλο», μεταμοντέρνο «λίμπερτυ», καραβάκι, δηλαδή, που παρακαλούσε να αποσυρθεί αλλά με την κατάσταση των ΝΑΤ (Ναυτικών Ασφαλιστικών Ταμείων) διεθνώς, όλο και παρέτεινε τον ενεργό του βίο, μέχρι που αγανάκτησε και αποφάσισε να δώσει τέλος στη σταδιοδρομία του εκεί στη μαγευτική ΘΑΣΟ.
Θα ήταν ακόμη μία θλιβερή ιστορία ναυαγίου (όπως όλα τα ναυάγια) αν δεν υπήρχε και η οικολογική διάσταση –που είναι μάλλον τουριστικοοικονομική- αφού το ναυάγιο «ρυπαίνει» και «μολύνει» την καλοκαιρινή αγελάδα με το γάλα για την εντόπια οικονομία, με τις διαρροές λαδιών, πετρελαίων κλπ, και με τον μουχλιασμένο, πια, βαμβακόσπορο να βρωμάει χυδαία.
Υπάρχουν όμως κι άλλες παράμέτροι που φαίνονται μικρολεπτομέρειες αλλά είναι άκρως αποκαλυπτικές για το τι επιφυλάσσει η Φύση όταν παραβιάζεις την διαχρονική ισορροπία της.
Αντιγράφω: «….άρχισε ήδη να παρατηρούνται αλλαγές στην ακτογραμμή. Η άμμος συγκεντρώνεται γύρω-γύρω από το ναυάγιο, απογυμνώνοντας άλλα σημεία της ακτής….»
Ένα τόσο δα καραβάκι, 500-700 τετραγωνικά μέτρα, 1000-2000 τόνων, άλλαξε τη συμπεριφορά της θάλασσας. Και σε δυό μήνες έχουμε:
Αλλαγές στην ακτογραμμή.
Απογύμνωση σημείων της ακτής και συγκέντρωση της άμμου γύρω από το ναυάγιο.
Για σκεφτείτε.
Πεντακόσια στρέμματα (πεντακόσιες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα) διάδρομος προσγείωσης του αεροδρομίου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ένα καράβι 7.500.000 τόνων (επτάμισυ εκατομμυρίων τόνων) ναυαγισμένο ως επέκταση μέσα στη θάλασσα.
Και, λένε, "τι να τις κάνουμε τις μελέτες; τις επιπτώσεις θα τις αντιμετωπίζουμε κατά την κατασκευή και όπως αυτές θα παρουσιάζονται".
Οι Αλήτες!

12:50 AM  

Post a Comment

<< Home