<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Tuesday, January 17, 2006

Εσύ κι εγω...

Στo τελευταίο τηλεοπτικό της Lacta, ακούγεται ένα μουσικό κομμάτι -χαλί- ελληνικών στίχων, όπως πλέον συνηθίζεται μετά το trend των micro και των Raining Pleasure, που μου κίνησε αρκετά την περιέργεια.

Γυναικεία φωνητικά (Ανδριάννα Μπάμπαλη - thanks Areth), μουσική "ποπ" μπαλλαντοειδές, ενώ η εικόνα δείχνει ζευγάρι που αποχωρίζεται σε αεροδρόμια, ρομαντισμός διάχυτος (τι κάλα!), ξανασμίγουν και τέτοια. Κάποια στιγμή το κομμάτι κάνει ένα κρεσέντο και η μουσική σταματάει. Και τότε σκάει ο στίχος - ντουβάρι (μια οκτάβα πάνω - για έμφαση):

"Εγώ κι εσύ, θα πει Θεός".

Δεν άκουσα, πως είπατε, ορίστε;

Τι πάει να πει "Εγώ κι εσύ, θα πει Θεός"; Τι ΣΚΑΤΑ σημαίνει αυτό το πράγμα; Πως "μόνο όταν σμίγουμε γινόμαστε το τέλειο"; Ποιος Θεός; Ο φτερωτός θεούλης Έρως; Ποια "εσύ" και ποιος "εγώ"; Πως σου έσκασε αυτή η ιδεούμπα; Μια σοκολάτα διαφημίζεις ρε μαν. Την έχεις πασπαλίσει και με λίγη ρομάντζα τύπου "το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου". Αλλά αυτή την βαρύγδουπη, επιφανειακή μπαρούφα τι την ήθελες; "Εγώ κι εσύ θα πει Θεός".

Και για να εξηγούμαι, το post δεν θίγει το θρησκευτικό κομμάτι. Ας έλεγε και "Αλλαχ", "Βούδας" ή "Κρισναμούρτι". Αδιάφορο. Μου τη σπάει όμως αυτή η υπέρμετρη αποθέωση του ερωτικού στοιχείου -με παύση της μουσικής και acapella- για να πουλήσουμε τη σοκολατίτσα. Κόψε κάτι λοιπόν. Κόψε κανά κομμάτι από το προϊόν και φάτο να κουλάρεις. Και ξανασκέψου τη μουσικούλα πριν την κοτσάρεις δίπλα στο copy. Άντε μπράβο!

Μήπως εννοείς "Εγώ (Lacta) κι εσύ (καταναλωτή) θα πει Θεός (κέρδος)"; Τότε πάω πάσο.

6 Comments:

Blogger Marilina said...

χαίρομαι που ενόχλησε τουλάχισοτν ακόμα εναν αυτός ο στίχος.

η μελωδία και η εμρηνεία είανι οπλύ όμορφες αλλά αυτός ο σ΄τιχος με χάλασε πολύ, ξενέρωσα, πώς να το πω....

προτιμώ το τραγούδι του κορκολή για να πω την αλήθεια "όποιο κομμάτι της ζωής μου και να δω..... πάντοτε ήσουν ό,τι είχα πιό γλυκό..." κ ταιριάζει με τη σοκολάτα

12:45 PM  
Blogger Areth said...

Κι εμένα μου τη σπάει η μπάμπαλη....
Γκρρρ...γκρρρ...
Κρίμα η σοκολάτα...
(που, εν τω μεταξύ, έχει βγει και μοντελάκι γεμιστό με φουντούκια και με μπισκότο και με γκοφρέτα, σκέτο όνειρο, άμα πια...!)

12:55 PM  
Blogger Mirandolina said...

Τελικά, πάντα η αλήθεια κρύβεται στα μικρά γράμματα -- ακόμη και στα ευλογ!

1:06 PM  
Blogger spyros said...

Μαριλίνα συμφωνώ (αν και σιχαίνομαι τον Korkolis) - θα ήταν πιο τίμιο.

Αρετή, ό,τι και να πούμε η Lacta είναι Lacta! - Θένξ για την υπόδειξη της ερμηνεύτριας.

Mirandolina, τα μικρά γράμματα είναι ο άλλος μου εαυτός :-)

1:15 PM  
Blogger sensualmonk said...

εγώ πάλι είμαι φανατικός οπαδός της ίον [η αμερικανόφερτη συνατγή της λάκτα, με λίγο αλατάκι για να νοστιμίζει, ουδέποτε με έπεισε] - και -βεβαίως βεβαίως- της μπέττης λιβανού [που κόντεψα να τρακάρω όταν την πρωτοάκουσα να ψιθυρίζει: "η πρώτη σου αγάπη - και παντοτινή"]

3:11 PM  
Anonymous vroxopoios said...

Κορκολής είναι κι αυτό το κομμάτι...

12:55 PM  

Post a Comment

<< Home