<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Friday, December 23, 2005

Radio Xmas

Στο σπίτι στην οδό Νίκης, ένα ξύλινο ραδιόφωνο Blaupunkt παίζει χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Έξω έχει αρχίσει να σουρουπώνει. Κάνει κρύο και ο περισσότερος κόσμος έχει αρχίσει να κουρνιάζει μέσα στα παλτά. Ο αέρας φυσάει και παρασέρνει τη ρεμπούμπλικα ενός κυρίου γύρω στα πενήντα.

Ένας Αγιοβασίλης κραδαίνει μια κουδούνα και φωνάζει "χρόνια πολλά" έξω από το κατάστημα του Πάλλη. Η Ερμού είναι γεμάτη αυτοκίνητα. Ο κόσμος περπατάει στα πεζοδρόμια με τα μεγάλα κουτιά στα χέρια. Στις βιτρίνες, χαρτινες επιγραφές εύχονται "Ευτυχές το Νέον Έτος" και "Πολλές Ευχές δια τας Εορτάς".

Μπροστά από τα γραφεία της TWA, δίπλα από την Πλατεία Συντάγματος, ένα ζευγαράκι σκάρτα τριάντα μόλις συναντήθηκε μετά από τα ψώνια και ανηφορίζει προς την Βασιλίσσης Αμαλίας.
Κρυφακούμε:
"Έλα καλή μου, πες μου, τι μου αγόρασες για τις εορτές;"
"Άϊντε να σου πω... Ένα πουκάμισο από το Ντελίς"

Ένα Opel Captain του '54, περνάει δίπλα τους με ταχύτητα και τους καταβρέχει.

Αγαπητοί μας ακροατές το Ελληνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας σας εύχεται Καλάς Εορτάς και Ευτυχές το Νέον Έτος 1956.

Wednesday, December 21, 2005

Ray Harryhausen

Στην ταινία της Pixar, Monster's Inc. (Μπαμπούλας Α.Ε.) το sushi bar που τρώνε τα... monsters λέγεται Harryhausen's. Στην καινούρια ταινία του Tim Burton, "The Corpse Bride", εμφανίζεται κάποια στιγμή ένα πιάνο μάρκας "Harry Hausens". Ποιος είναι, εντέλει, αυτός ο Harryhausen;

Απλά, είναι ένας από τους πρωτοπόρους των ειδικών εφέ του κινηματογράφου, υπεύθυνος για το stop-motion animation της αυθεντικής βερσιόν του King Kong (1933), δημιουργός των ειδικών εφέ της ταινίας Ο Ιάσων και οι Αργοναύτες (1964), καθώς και του Clash of the Titans (1981). Τελευταίο του project εν εξελίξει (σε ηλικία 85 ετών!) είναι η παραγωγή μιας σειράς ταινιών μικρού μήκους που αντλούν τη θεματολογία τους από τα έργα του Edgar Allan Poe. Η πρώτη ταινία θα είναι το "The Pit and the Pendulum", το οποίο έχει ήδη γυριστεί σε ταινία μικρού μήκους, με τεχνική stop-motion animation, από τον Τσέχο σουρεαλιστή animator, Jan Svankmajer.

Ένα Γράμμα


scars get itchy around Xmas...

Tuesday, December 20, 2005

Daydreaming#2

Ένα τηλέφωνο χτυπάει συνεχώς χωρίς απόκριση και στο γραφείο όλα τα καλοριφέρ είναι κρύα σκοτάδι παντού με μοναδική εξαίρεση το πεθαμένο μπλε μιας οθόνης έξω χιονίζει αλκοόλ απλώνεται ανοίγω την πόρτα που οδηγεί στον κήπο κάποιος στην πισίνα με ανατριχιάζει με την ομίχλη που εκπέμπει σπασμένες νότες από τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια με τις πεσμένες μπαταρίες μπαίνω μέσα και κάθομαι μπροστά από το μόνιτορ ας σηκώσει κάποιος αυτό το γαμημένο τηλέφωνο που δεν λέει να σταματήσει κι ο ήχος ματώνει και είμαι μόνος με τρύπιες τσέπες αναπολώ τον ήλιο που έχει σβήσει ο πρώτος καφές έχει πιάσει μια κρούστα μούχλας σαν τα βιβλία που είναι ανοιχτά μπροστά μου και έχουν καταπιεί όλες τις λέξεις και άσπρισαν δεν αναγνωρίζω πλέον τίποτα δεν καταλαβαίνω δεν προστάζω πια κανέναν κόρες μου όλες οι υποτακτικές.

Monday, December 19, 2005

Put The Cot Down - Spot JWT

Γιατί άραγε άρεσε το “put the kot down slowly”; Με ποιο στοιχείο ταυτίστηκε ο μέσος καταναλωτής εικόνας και (δυνάμει) αγοραστής του ψηφιακού πακέτου της NOVA;

α. Με τον αλλοδαπό(;) κλεφτοκοτά (εξ ου και η «ξένη» γλώσσα);
β. Με τον μπάτσο (τύπου A.M.A.N. Τα καθάρματα) – παρωδία του πάλαι ποτέ γραφικού χωροφύλακα της ελληνικής επαρχίας;
γ. Με την παραγωγή του slapstick διαφημιστικού;
δ. Με το...κείμενο;

Παραλειπόμενο: Ο κλεφτοκοτάς φοράει μια μπλούζα με στάμπα: «Σώστε τη μεσογειακή φώκια».

UPD. Για κάποιο λόγο, όταν αλλάζουν οι τίτλοι των post, αυτά ξαναεμφανίζονται στο monitor. Sorry guys.

Friday, December 16, 2005

Giggle


Μικρούλα μου, κάθε σου χαμόγελο και μια μικρή επιτυχημένη επανάσταση! Κάθε σου κραυγούλα κι ένα σύνθημα που πυρπολεί το κουρασμένο μου μυαλό.

Thursday, December 15, 2005

Υο, Conda!





Ναι ρε καριόλια! Ήμουν ευτυχισμένη μέχρι που το ανακαλύψατε. Τι ζόρι τραβάτε, τώρα;

Wednesday, December 14, 2005


this author has been removed by the post


I'm dreaming of...


...a WHITE Christmas!

Tuesday, December 13, 2005

Nasty Habits

Έχει πλάκα να συνειδητοποιείς ότι μετά από ένα set ραγδαίων εξελίξεων (έγγαμος βίος, πατρότητα, blogging), τα nasty habits που αποτελούσαν κομμάτι της ημερήσιας διάταξης, είναι πλέον παρελθόν ή, στην καλύτερη περίπτωση, "επισκέπτες του Σαββατοκύριακου".

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Πολλές εξαιρέσεις.

Monday, December 12, 2005

Trend Setting

Αγαπητοί φίλοι και φίλες.
Η στήλη "beware of the μπλογκ" στα δεξιά όπως τη βλέπατε (εγώ "την έβλεπα" στ' αριστερά και ανάποδα γιατί βρίσκομαι οπίσω από το Vjay's Club), που περιείχε τα links προς όλα τα ιστολόγια που διαβάζω, μεταλλάχθηκε.

Μετά τιμής
Το κλόμπ του Βητζέη

Saint Vjay's

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Etiam commodo hendrerit magna. Donec suscipit. Duis dictum eleifend odio. Donec mollis leo vitae metus. Maecenas ac felis eget wisi congue venenatis. Vestibulum quam neque, condimentum ut, venenatis eu, sodales vitae, pede. (Dummy text)

Χρόνια πολλά στους Σπύρους και στις Σπυριδούλες...

Friday, December 09, 2005

Μακάρι...

Mακάρι να διάβαζα, έστω κάθε δέκα χρόνια, μια φράση σαν αυτή που συνέταξε ο Pinter, για να κλείσει το λόγο που εκφώνησε στην απονομή του βραβείου Nobel. Μια φράση χωρίς ακροβατικά. Χωρίς φιοριτούρες. Μια φράση απλή και κατανοητή ακόμα και από το μέσο γνώστη/χρήστη της Αγγλικής γλώσσας. Μια φράση που δεν στενεύεται από κανενός είδους "σύνορο". Μια φράση που ο νους καλοσωρίζει...

"[...]When we look into a mirror we think the image that confronts us is accurate. But move a millimetre and the image changes. We are actually looking at a never-ending range of reflections. But sometimes a writer has to smash the mirror – for it is on the other side of that mirror that the truth stares at us."

Link by Provatos & Open

Σκωπτικόν

Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο, και χιλιάδες αναμνήσεις φορτωμένο
Πωλείται και το δίνω όσο-όσο, φτάνει Θεέ μου απ' το blogging να γλιτώσω!

Wednesday, December 07, 2005

Συν εμάς...

Έχοντας χωνέψει το γεγονός ότι η χώρα μας είναι από τις ελάχιστες στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν διαθέτει κρατική ακαδημία κινηματογράφου, καθώς και ότι λόγω γραφειοκρατικών κωλυμάτων τα μεγάλα στούντιο δεν επιλέγουν την Ελλάδα στα location scouting (πταίσμα!), η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών αντιδρά τώρα (και καλά κάνει) στο σχέδιο νόμου «Περί κινηματογραφικής πολιτικής», που θα καταθέσει το υπουργείο Πολιτισμού στη Βουλή προς ψήφιση στις αρχές του 2006.

Will you?

Όταν (και άμα) πέσεις στα γόνατα μπροστά της και κρατάς στο χέρι σου ένα ξύλινο κουτάκι απ' τον Πατσέα με το μονόπετρο ή όταν (και άμα) κάποιος τρελός -επειδή τον άγγιξε το Impulse- θα γονατίσει μπροστά σου και θα σου σερβίρει, με ένα ηλίθια ικετευτικό βλέμμα στα μάτια, 0,46 καράτια που λαμπυρίζουν, σκέψου τη Σιέρα Λεόνε.

It went down to the bone/in Sierra Leone

Μπράβο και πάλι σε Δανέζη, Μιστριώτη et al.

Tuesday, December 06, 2005

daydreaming

ο ουρανός έχει ένα υπέροχο γαλάζιο χρώμα και πλέουν επάνω του αμέτρητα little fluffy clouds είναι εφτάμιση το πρωί κάθομαι σε μια καρέκλα του καφέ "Μελτέμι" στο παλιό λιμάνι που καποιοι το λένε ακόμα σαντριβάνι στα Χανιά ο Γιάννης με κερνάει διπλό εσπρέσσο η κόρη μου είναι γελαστή και μιλάει σε ένα σπουργιτάκι που έχει κάτσει σε ένα από τα χερούλια του καροτσιού της έχει απόλυτη ησυχία αλλά από μακριά ακούγεται κάτι σαν ambient και όλα τα ποτήρια με νερό πάνω στα τραπέζια είναι μισογεμάτα η γυναίκα μου μου κρατάει σφιχτά το χέρι και νιώθουμε τη θέα σαν τη μυρωδιά από το θαλασσινό ιώδιο που γαργαλάει τα εγκεφαλικά μας κύτταρα που σαλεύουν ερωτευμένα με κάθε "ροφιλιά" του ανοιξιάτικου αέρα από μακρυά ακούω κάποιον να φωνάζει τα ονόματά μας είναι ο παππούς που πηγαίνει να μοιράσει το γάλα που έφερε από τον Ομαλό και οι αισθήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και δεν πονάω πουθενά όπως και καθε τι το έμβιο σε ακτίνα ενός εκατομμυρίου χιλιομέτρων και ακουμπώ το χέρι μου στο θαλασσινό νερό που είναι χλιαρό και μου μεταφέρει με την αφή τις λέξεις από όλα τα messages in a bottle που φιλοξένησαν ποτέ οι ωκεανοί.

Friday, December 02, 2005

Xmas Glutony


"Μαλάκα, στο The Mall, είχε DVD Player με οκτώ ευρώ"
"Μιλάμε, μόλις πάρω το δώρο των Χριστουγέννων, θα πάω να αδειάσω το MediaMarkt"
"Θέλω να ψωνίσω όλο το στοκ του ZARA, μωρό μου"
"Όταν πληρωθείς, θα πάμε να αγοράσουμε δώρα για όλους τους φίλους/σόι/παιδιά/whatever;"
"Πάω μέχρι το Sephora, μου δίνεις λίγο την κάρτα σου;"
"Νίτσα πρόσεχε το παιδί, πετάγομαι στο Tie Rack"
"Είναι ο νέος σας προορισμός!"
"Έχει μέσα οκτώ εστιατόρια"
"64.000 κωδικοί προϊόντων"
"Αμέτρητες απολαύσεις"

"Καλημέρα σας για ένα καταναλωτικό δάνειο ενδιαφέρομαι..."