<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Tuesday, December 06, 2005

daydreaming

ο ουρανός έχει ένα υπέροχο γαλάζιο χρώμα και πλέουν επάνω του αμέτρητα little fluffy clouds είναι εφτάμιση το πρωί κάθομαι σε μια καρέκλα του καφέ "Μελτέμι" στο παλιό λιμάνι που καποιοι το λένε ακόμα σαντριβάνι στα Χανιά ο Γιάννης με κερνάει διπλό εσπρέσσο η κόρη μου είναι γελαστή και μιλάει σε ένα σπουργιτάκι που έχει κάτσει σε ένα από τα χερούλια του καροτσιού της έχει απόλυτη ησυχία αλλά από μακριά ακούγεται κάτι σαν ambient και όλα τα ποτήρια με νερό πάνω στα τραπέζια είναι μισογεμάτα η γυναίκα μου μου κρατάει σφιχτά το χέρι και νιώθουμε τη θέα σαν τη μυρωδιά από το θαλασσινό ιώδιο που γαργαλάει τα εγκεφαλικά μας κύτταρα που σαλεύουν ερωτευμένα με κάθε "ροφιλιά" του ανοιξιάτικου αέρα από μακρυά ακούω κάποιον να φωνάζει τα ονόματά μας είναι ο παππούς που πηγαίνει να μοιράσει το γάλα που έφερε από τον Ομαλό και οι αισθήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και δεν πονάω πουθενά όπως και καθε τι το έμβιο σε ακτίνα ενός εκατομμυρίου χιλιομέτρων και ακουμπώ το χέρι μου στο θαλασσινό νερό που είναι χλιαρό και μου μεταφέρει με την αφή τις λέξεις από όλα τα messages in a bottle που φιλοξένησαν ποτέ οι ωκεανοί.

4 Comments:

Blogger Mirandolina said...

Εναλλακτικός τίτλος: Όταν στον παράδεισο ετοιμάζονται για ψιχάλες.

5:16 PM  
Blogger eryx-t said...

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

daydreaming... και τι daydreaming!

έχω κάτσει εκεί που λες... παρόλου που δεν ήταν βέβαια όπως ακριβώς τα λες, ήταν υπέροχα... έχω αόριστη ονειρική ανάμνηση... σίγουρα είχε άπλετο φως...

6:27 PM  
Blogger polyvios eupatridis said...

και εγεννήθη το πρώτο family rap ! από την αρχή ως το τέλος, χωρίς ανάσα.

9:46 AM  
Blogger archive said...

Δωσε ενα φιλακι στη μικρη...και βαλε και καμια φωτο -Χριστουγεννιατικη- να την καμαρωσουμε.

3:29 PM  

Post a Comment

<< Home