<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Saturday, October 08, 2005

Idiotes...

Υπήρξε μια εποχή που πίστεψα πως το coolness ήταν άμεσα συνδεδεμένο (μεταξύ άλλων) με το περιεχόμενο της φοιτητικής μου τσάντας. Για μια φορά το μήνα είχα την ύψιστη ηδονή να πηγαίνω στο περίπτερο και να αισθάνομαι ότι με 800 δραχμές έκανα το απόλυτο statement, γεμίζοντάς την με δυο ψηφία.

Ύστερα τα χρόνια πέρασαν. Το φοιτητικό backpack άλλαξε μάρκα (ευτυχώς δεν αντικαταστάθηκε από χαρτοφύλακα). Το περιεχόμενό του, πια, καθόριζε το αν με είχαν κλέψει στο ζύγι ή πόσο χαμογελαστός θα είμαι το βράδι, άντε και να άνοιγε καμμιά "πορτούλα" παραπάνω, ανάλογα με το όνομα του συγγραφέα ή του μουσικού στο εξώφυλλο.

Τα χρόνια πέρασαν κι άλλο -τα γαμημένα- και η τσάντα γέμισε pampers, φορολογικές δηλώσεις, καμμιά τσίκα (για να θυμόμαστε τα παλιά), συμβόλαια, brief, συμβάσεις...IDIOTεύσαμε.

Ίσως, ο ίδιος χείμαρρος, να πήρε κι άλλους στο διάβα του. "Καμμένους", τσουρουφλισμένους, άψυχους οδηγούς τροχοφόρων, παιδιά που λύγισαν κάτω από μια κατάφαση. Πολλά και απερίσκεπτα ναι και λίγα χαζο-όχι, καθαρά για λόγους επιβίωσης.

Υπήρξαμε όμως αρκετοί από τους σημερινούς 30κάτι κοινωνοί ενός απροσδιόριστου "κάτι" που μας παραμύθιαζε, βαπτίζοντάς μας μέσα σε μια ιδιόμορφη διαφορετικότητα και επίφαση γνώσης. H γραμματοσειρά "futura" συνέτασσε το ύστερά μας. Και μας άρεσε. Μας άρεσε πολύ. Σαν τα πρώτα μας high.

6 Comments:

Blogger Rainman said...

Πριν από λίγες μέρες καθάριζα την βιβλιοθήκη και έπεσα πάνω τους. Τα ξαναδιάβασα σχεδόν όλα και είμαι πλέον σίγουρη ότι είμαστε τυχεροί που ζήσαμε εκείνο το "κάτι" αν και "παραμυθιασμένοι" όπως λες και συ. Γαμώτο, μου λείπει η εποχή "futura"...

7:53 PM  
Blogger Alberich said...

Ξεφύλλισα το 1ο τεύχος, και τώρα μου κόλλησε να ακούσω αυτό το άλμπουμ.

Ο Βέλτσος ανοίγει το στόμα του
Ντύσου σαν έργο τέχνης
What's Sexy
Η μανία με τον Βίτγκενστάιν
Hello Stranger!Ξένοι στην Αθήνα.
και ακόμα Fuzzy Logic, Μπάροους, Σέλλευ, Nan Goldin ,Virtual Sex και μίλα μου Γιαπωνέζικα.
Διάπλασις των Παίδων , κανονικά :-)

9:43 PM  
Blogger Alberich said...

Αυτό το άλμπουμ

9:50 PM  
Blogger eirineta said...

ΤΕΥΧΟΣ 25-1995
Στην ίδια τιμή του 94!
Sex $ internet.
Οι μελαγχολικοί μποεμ της νεας μόδας.
Η γενιά των '90s . Σοβαρότατο Γκάλοπ!
Κουνελλης- Λαζόπουλος- Ρούντυ Ρούκερ-
Εlvis Ιησους και Coca Cola
Ηντιθ Σιτγουελ.

Το 94 δεν ήμουν στο Ιντερνετ. Αυτο συνειδητοποιώ.

11:50 PM  
Blogger το θείο τραγί said...

ΟΛΑ!. Τά 'χει όλα η δικιά μου. Μέχρι το πρώτο από το τέλος που σκάρτεψε. Υστερα τίποτε.

5:46 PM  
Blogger polyvios eupatridis said...

σατανική σύμπτωση. η rainman με πληροφόρησε για αυτό το post. κι εγώ κατέβασα το 2ο εξώφυλλο από ένα γιαπωνέζικο site.

11:45 AM  

Post a Comment

<< Home