<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Tuesday, October 25, 2005

Φλασιά!

Ένα παχουλό εικοσικάτι παιδί με φρέσκο ακόμα το γράσσο πίσω από τα αυτιά λόγω της σχολής, βρίσκεται μέσα στο βαρύ, ξύλινο ισόγειο του κεντρικού κτηριού της Φραγκοκκλησιάς. Έχει προηγηθεί το γνωστό 'βέρι με τους σεκιουριτάδες στην είσοδο.

Το εντυπωσιακό ασανσέρ με τις συρόμενες πόρτες αναφωνέι το χαρακτηρηστικό "ντόινγκ". Οι πόρτες ανοίγουν. Μπάινει και πατάει με αυτοπεποίθηση το κουμπί με το νούμερο 5. Το ασανσέρ ανεβαίνει σε παράλληλη πορεία με το αίμα του προς τον εγκέφαλο. Φτάνει στον πέμπτο. Παίρνει μια βαθειά ανάσα και με κόκκινη, από τη ντροπή μούρη (τόσο κράτησε η αυτοπεποίθηση), ανοίγει τη γυάλινη πόρτα. Στα δεξιά η γραμματέας του χαμογελάει. Ανταποδίδει και προχωράει. Νιώθει διάφορα μάτια να του σκανάρουν τα ρούχα, τα παπούτσια, τον αέρα. Πληκτρολόγια, οθόνες, printers. Κόσμος που πηγαινοέρχεται και ζουζουνίζει. Πίσω από μια μεγάλη ξύλινη πόρτα στο βάθος δεξιά, ακούγονται καντήλια...

Αν και στα Β.Π., βρίσκεται στην "καρδιά της πόλης". Είναι σαν όνειρο. 1997.


Στη Μ. και τον Δ.

3 Comments:

Blogger greekgaylolita said...

Που εξελίχθηκε όπως ήθελες?

8:30 PM  
Blogger spyros said...

Μπα. Εφαρμοσμένος εργασιακός σουρεαλισμός, θα έλεγα. Ήταν fun, όμως όσο κράτησε.

10:44 AM  
Anonymous Anonymous said...

Cool blog, interesting information... Keep it UP » »

3:25 AM  

Post a Comment

<< Home