<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Friday, September 16, 2005

Το μεγαλείο ενός Σερ(ζ)

Ό,τι και να πει κανείς γι’ αυτή τη μοναδική περίπτωση μουσικού, ποιητή, σκηνοθέτη, γελωτοποιού και αμπελοφιλόσοφου θα έχει ήδη ακουστεί από τον ίδιο τον Serge Gainsbourg, στο διάβα μιας πολυτάραχης ζωής και μιας εξίσου εγωκεντρικής καριέρας.

Γιος ενός Ρώσο-Εβραίου μουσικού που μετανάστεψε με τη γυναίκα του στο Παρίσι μετά την επανάσταση του 1917, ο Serge γεννήθηκε το 1928 με το όνομα Lucien Ginsbourg. Στράφηκε σχεδόν αυτόματα στις καλές τέχνες –όταν ήρθε εκείνη η ώρα- αλλά σύντομα τον κέρδισε η μουσική με τη μορφή ενός πιάνου και μιας κιθάρας στα οποία αφιέρωνε τις περισσότερες ώρες της ημέρας του.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 κέρδιζε τα προς το ζην σαν πιανίστας αλλά και σαν ζωγράφος διαφημιστικών μαρκιζών για το σινεμά. Τελικά, ακολουθώντας τη συμβουλή του πατέρα του για μια πιο σταθερή δουλειά (όπως... κάθε γονιός θα συμβούλευε το παιδί του!) εργάστηκε ως resident πιανίστας στο Καμπαρέ Milord l’ Arsouille στην περιοχή Palais Royal. Εκεί γνωρίστηκε με τον Μπορίς Βιαν. (Μια σκηνή στην οποία θα ήθελα να ήμουν παρών, to be honest). Ο ένας διέκρινε στον άλλον ένα απίστευτα ανήμερο ταλέντο που, συνοδευόμενο από λίγο κωλοπαιδισμό και κυνισμό, έφτιαχνε την τέλεια καλλιτεχνική φόρμουλα που θα εξέφραζε τη Γαλλική post-war κοινωνία και θα άφηνε πίσω τον γλυκερό λυρισμό του chançon.

Σε αυτή τη γνωριμία έχουν τη ρίζα τους κοντά 200 τραγούδια, 40 soundtracks, τέσσερις ταινίες ("Je t'aime... moi non plus", "Equateur", "Charlotte For Ever" και "Stan The Flasher"), ο πιο επιδραστικός για την Ευρωπαϊκή μουσική δίσκος: το “Histoire de Melody Nelson” (trip-hop 25 χρόνια πριν το...βαφτίσουν έτσι) και μια συνεργασία με τους Robby Shakespeare, Sly Dunbar και Rita Marley για τις ανάγκες μιας reggae εκτέλεσης της Μασσαλιώτιδας.

Ταυτόχρονα, όμως, πολλαπλασιάστηκε και αυτή η εμμονή με την πάρτη του που, συνδυασμένη με τις πιπεράτες λεπτομέρειες της ζωής του-γυναίκες, παιδιά, αλκοόλ, ναρκωτικά, partouses- και την κλίση του στην αφήγηση τον έκανε έναν ακόμα ψιλο-μαϊντανό της Γαλλικής κοινωνίας του θεάματος, από τη δεκαετία του ’80 μέχρι και τον θάνατό του από καρδιακή προσβολή στις 2 Μαρτίου του 1991.

Για το παρα...τράγουδο "Je t'aime... moi non plus", ούτε κουβέντα!

7 Comments:

Blogger kukuzelis said...

Λείπουν οι σπουδαίες γυναίκες της ζωής του: η Τζέην (50% τουλάχιστον στο Ζε τ αίμ) και η κόρη του Σαρλότ (εξ ου και "Σαρλοτ φορ έβερ"). Τι θα ήταν ένας Γκαίνσμπουργκ (κι ένας Σπύρος εδώ που τα λέμε) χωρίς γυναίκες με ονόματα....

12:27 PM  
Blogger spyros said...

Merci bien για τις παραπομπές, chez kuk. :-)

12:36 PM  
Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Σπύρος σερί συμφωνώ με τον Kuk...για εσένα και τις γυναίκες σου φυσικά.

7:40 AM  
Blogger Alberich said...

Γιατί? Τι κακό έχει το "Je t'aime... moi non plus"?

11:01 PM  
Blogger Art Attack said...

(επισης) Γιατί? Τι κακό έχει το "Je t'aime... moi non plus"?

11:53 PM  
Blogger spyros said...

...είναι ότι "Τα Παιδιά του Πειραιά" για τον Χατζιδάκι.

Όντως, τι κακό έχει το "Je t'aime... moi non plus"?

:-)

9:10 PM  
Blogger nikitas said...

na sai kala pou mas morfoneis kai ligo me pragmata pou agapas

kalimera

10:13 AM  

Post a Comment

<< Home