<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d11938511\x26blogName\x3dVjay\x27s+club\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://vjockey.blogspot.com/\x26vt\x3d2063663167565333136', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Vjay's club

Monday, September 19, 2005

Benito Jacovitti

Σαλάμια που περπατάνε, σκουλήκια που μιλάνε, φιγούρες ευλύγιστες σαν από καουτσούκ, άλογα με δύο και αναβάτες με τέσσερα πόδια, άφθονο πιστολίδι σε ένα σουρεαλιστικό φαρ-ουέστ και στο κέντρο όλων αυτών, ο αξέχαστος ήρωας Κοκομπίλ. Ένας ανατρεπτικός καουμπόι που πίνει μόνο χαμομήλι και έχει το μοναδικό άλογο που καπνίζει. Ένας 'αναρχικός' αντίποδας στα σπαγγέτι γουέστερν και τον Λούκι Λουκ που χαρακτήρισαν κομμάτι της μαζικής κουλτούρας του '60 και του '70.

Πίσω από αυτόν τον υπέροχο ήρωα, που στοιχειώνει ευχάριστα το υποσυνείδητο των 30something, βρίσκεται ο δημιουργικότατος Ιταλός Καλλιτέχνης Benito Jacovitti.

Γεννημένος το 1923 στο Termoli, της επαρχίας Campobasso, ξεκίνησε να δημοσιεύει τη δουλειά του σε ηλικία 16 ετών, στην εβδομαδιαία εφημερίδα "Il Brivido". Συνεργάστηκε με αναρίθμητες εφημερίδες και περιοδικά για πάνω από πέντε δεκαετίες, δημιουργώντας πολύ επιτυχημένα comic strips και χαρακτήρες και το Μάρτη του 1957 η οργιώδης φαντασία του γέννησε (κατόπιν "φυσιολογικού" τοκετού) τον Cocco Bill και το σύμπαν του, στην εφημερίδα "Il Vittorioso".
Μέσα σε αυτό το σύμπαν ο Jacovitti κατάφερε να απεικονίσει τον εαυτό του και την τρέλλα που κουβαλούσαν οι καταστάσεις της καθημερινής του ζωής, αλλά με μια "γουέστερν" οπτική γωνία.
Στις μεγάλες αγάπες της ζωής του -εκτός από το φαρ-ουεστ- συγκαταλέγονταν τα μεγάλα πούρα, ο ζεστός μεσογειακός ήλιος, τα ξανθά λυγερόκορμα κορίτσια, η τζάζ, αλλά πάνω απ' όλα η γυναίκα του Floriana και η κόρη του Sylvia.

Άφησε το "μάταιο ετούτο κόσμο" (αγαπημένη φράση από τη μετάφραση του Κοκομπίλ στα Ελληνικά) το Δεκέμβρη του 1997.


Δουλειά του Benito Jacovitti καθώς και άλλων 78 πολύ σημαντικών καλλιτεχνών (Wolinski, Crepax κ.α.) εκτίθεται από 22 έως 25 Σεπτεμβρίου στην κεντρική έκθεση του 10ου Φεστιβάλ Κόμικς (φετινός τίτλος "Αόρατοι"), που διεξάγεται όπως κάθε χρόνο στο Γκάζι.

14 Comments:

Blogger Dark Angel said...

Ρε spyros ρεσπεκτ ρε μαν. Κοκομπιλ!!!
Σου βγάζω το καπέλο

6:00 PM  
Blogger spyros said...

Να σαι καλά, φίλε dark. Εκλεκτοί είναι εκείνοι που ξέρουν τον Κοκομπίλ!

:-)

6:05 PM  
Blogger kukuzelis said...

Δεν ξέρω αν συνέβη και σε άλλον. Όταν πρωτοείδα τις εικόνες του Τζακοβίτι (στο ελληνικό Κοκομπίλ) αμέσως ένοιωσα ότι κοίταζα τη δουλειά ενός μεγάλου σκιτσογράφου. Μοναδικού. Όμως οι ιστορίες του δεν κατάφεραν ποτέ να με κάνουν να γελάσω. Όσες κατάφερα να τελειώσω τις τελείωσα λες κι έκανα αγγαρεία. Το αποδίδω στο γεγονός ότι ο Κοκομπίλ εκδόθηκε με σκοπό να ανταγωνιστεί τον Λουκυ Λουκ. Αυτή η κίνηση πρέπει να ήταν που υπονόμευε τόσο την απήχηση του όσο και την απόλαυση μου.

11:48 PM  
Blogger spyros said...

Δεν διαφωνώ μαζί σου, kuk. Κι εγώ νομίζω πως η αξία του Κοκομπίλ είναι περισσότερο εικαστική παρά αφηγηματική.

11:20 AM  
Blogger 0 Comments said...

Ωχ! είμαι εκλεκτός!

Κοκομπίλ!!! Τι να λέμε τώρα!!!

1:15 AM  
Anonymous Anonymous said...

Εβαλα στο Altavista για πλακα Κοκομπιλ και βγηκα εδω.
Τι μου θυμισες τωρα! Ανυποπτος γι αυτο που θα με περιμενε πηρα τα 3-4 πρωτα τευχη κατα τυχη στο Ηρακλειο της Κρητης που ημουνα για διακοπες το 1978 νομιζω. Απιστευτο κομικ, οπως λες κι εσυ, εικαστικα κυριως. Να προσθεσω στις μνημες σας τις φοβερες γριες με τα φουγαρα στα καπελα, αλογα χωρις ποδια που περπατουσε ο αναβατης με τα δικα του, και τα απιστευτα ποδια που ακολουθουσαν τα σκαλια κανοντας ορθες γωνιες. Ενα απ τα πραγματα που ακομα μεχρι σημερα δεν εχω συγχωρησει στη μανα μου ειναι που ενα ωραιο πρωι χωρις προειδοποιηση πεταξε τα τευχη στα σκουπιδια. Απο τοτε ψαχνω σε Μοναστηρακια, σε παζαρια βιβλιου, σε κομικομάγαζα. Τιποτα. Στα e-bay και στα i-bid υπαρχουν κατι τυποι που τα πουλανε 80-90 ευρω...
Τελος παντων. Σ ευχαριστω φιλε Σπυρο γιατι μεχρι σημερα ουτε το ονομα του Benito Jacovitti δεν ηξερα και το εμαθα χαρη σ εσενα. Νασαι καλα. Τρεχω στις Αλταβιστες και τα Google τωρα να μαθω κι αλλα πραγματα για το ιδιοφυες ατομο.

10:23 AM  
Blogger spyros said...

Και να σκεφτείς, αγαπητέ ανώνυμε, ότι έχω κι εγώ μόνο δύο από τα κόμικ του Κοκομπίλ, μεταφρασμένα στα ελληνικά.
Οι έλληνες μεταφραστές είχαν κάνει φοβερή δουλειά! (νομίζω ότι ήταν της εκδοτικής Μαμούθκομιξ - πρέπει να το κοιτάξω).

Είναι περίεργο που κανείς δεν σκέφτηκε να τα επανεκδόσει.

11:53 AM  
Anonymous Anonymous said...

Κωστας ειναι το ονομα, δεν ειχα χρονο να γραφτω απλως.
Ειχα σιγουρα το τευχος με τους Ινδιανους που εφτιαχναν μπυρα απο κοτοπουλα (καλα, απιστευτη ιδεα) κι ενα αλλο που ειχε στο εξωφυλλο κατι δοχεια με μπογια σε διαφορα χρωματα (η ηταν το ιδιο τευχος? δε θυμαμαι πια). Κι εγω ρωτουσα στο Μοναστηρακι κι ολοι οι τυποι με τα υπογεια μαγαζια ξερεις, που ειναι τιγκα στα παλια περιοδικα, ειχαν την ιδια απορια. Πως και δεν επανεκδοθηκαν. Ενας μου ειχε πει οτι δεν εδινε την αδεια ο εκδοτικος οικος της Ιταλιας κι απ οτι φαινεται ειχε δικιο, γιατι τωρα που κοιταξα στο ιντερνετ, και κατι Φινλανδοι φανατικοι ειχαν το ιδιο προβλημα. Ο ιδιος βιβλιοπωλης μου ελεγε οτι πολλοι τυποι εψαχναν μανιωδως παλια τευχη και δεν εβρισκαν πουθενα. Κι οτι ειχε ακουσει οτι ενα τευχος ειχε πουληθει 30000 (δραχμες βεβαια) πριν απο 10 χρονια μιλαμε τωρα. Ενταξει, λιγο υπερβολικο ισως ηταν αυτο, αλλα ειχε βαση. Και παλι σ ευχαριστω. Αν εχεις καμμια αλλη πληροφορια για το θεμα, γραψτην εδω. Εισαι στα favorites πλεον.

12:30 PM  
Blogger spyros said...

Φίλε Κώστα το μόνο ενδιαφέρον, σχετικά με τον Cocco Bill, που κατάφερα να βρω είναι ότι το 2002 κάποιος Ιταλός σκηνοθέτης και animator γύρισε 11 ώρες κινουμένων σχεδίων χωρισμένες σε 15λεπτα επεισόδια με τίτλο "Cocco Bill". Τα είχε προβάλλει το RAI 2. (Αυτό πραγματικά θα γούσταρα πολύ να το δω!)

Σχετικά με τα αυθεντικά κόμικ, nada...

12:58 PM  
Blogger spyros said...

...όσο για τα favorites, σε ευχαριστώ πολύ! Γιατί δεν φτιάχνεις κι εσύ ένα blog;

12:58 PM  
Anonymous Anonymous said...

Η πλακα ειναι Σπυρο, οτι τα κινουμενα σχεδια Κοκομπιλ τα εχει παιξει κι η ελληνικη τηλεοραση. Θυμαμαι σιγουρα καποιο Σαββατο πρωι που ειδα ενα επεισοδιο με το ανηψακι μου, ισως στο Σταρ. Καμμια σχεση δυστυχως με το κομικ, οπως καταλαβαινεις. Χανοταν ολη η τρελλα και η μαγεια.
Οσο για το blog, δεν το εχω πολυψαξει ακομη, δεν εχω και πολυ χρονο. Γενικα η ελευθερη προσωπικη εκφραση ειναι ωραιο πραγμα και χαιρομαι που εχει γεμισει το ιντερνετ απο bloggers.

9:28 AM  
Anonymous Anonymous said...

Ουπς, σορυ για το double posting.

10:05 AM  
Blogger spyros said...

Διορθώθηκε!

Καλημέρες και να 'σαι καλά.

4:38 PM  
Anonymous Anonymous said...

Παιδιά χρήσιμα όλα που αναφέρατε για τον σουρεαλιστικό κοκομπιλ και συμφωνώ σε όλα δεν θα τα ξανααναφέρω, απλά ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του και σίγουρα δεν απευθυνόταν σε παιδιά που ήταν συνηθισμένα να διαβάζουν λουκι λουκ όπως εγώ εκείνο το πρωινό του καλοκαιριού του 74.
Πάντως τώρα επανορθώνω την σχέση μου με τον απίθανο αυτόν καου μπόυ αγοράζοντας τα αυθεντικά ιταλικά αλμπουμ και σε πολύ καλές τιμές απο το ιταλικό ebay.πιστέψτε με στα ιταλικά έχει απίστευτο γέλιο με τα λογοπέγνια που κάνει ο Jacovitti.
Φοβερός γραφίστας και κενοτόμος εδώ δυστυχώς εν ζωή δεν γνώρισε την αναγνώριση που του άξιζε.
Γιώργος Χανιά

11:18 AM  

Post a Comment

<< Home